Συχνά απευθύνονται σε εμένα γονείς με ακριβώς αυτήν την απορία: Γιατρέ, εμείς δεν αυτοπροσδιοριζόμαστε σαν «εναλλακτικοί» γονείς, και σε κανονικό παιδίατρο πηγαίνουμε τα παιδιά μας, και εμβόλια έχουμε κάνει, μπορούμε παρά ταύτα να δίνουμε και ομοιοπαθητικά σκευάσματα στο παιδί μας όταν αρρωσταίνει;

Η αλήθεια είναι πως με εκπλήσσει πάντα λιγάκι αυτή η ερώτηση – πριν έρθει για πρώτη φορά ένας γονέας με αυτήν την απορία, δεν είχα καν φανταστεί πως θα μπορούσε κάποιος να θεωρήσει την κλασική Ιατρική «ασύμβατη» με κάποια φυσική θεραπεία.

Θεωρώ θεμελιώδες να προσπαθούμε πάντα να λύσουμε ένα πρόβλημα υγείας με τη λιγότερη δυνατή φαρμακευτική επιβάρυνση, ιδιαίτερα στα παιδιά μας αλλά και σε μας τους ίδιους (εμείς δηλαδή γιατί να εξαιρούμαστε και να σεβόμαστε την υγεία μας λιγότερο από αυτήν των παιδιών μας;). Δυστυχώς για τα παιδιά μας, πολλοί γονείς ή/και συνάδελφοι ιατροί σκέπτονται στα άκρα του δίπολου:

Το ένα άκρο εκφράζεται στη χρήση αποκλειστικά συμβατικών φαρμάκων, στον φουλ εμβολιασμό ανεξαρτήτως του risk profile του εκάστοτε παιδιού, και στην παντελή απόρριψη των φυσικών θεραπειών, «γιατί είναι τσαρλατανισμοί». Το άλλο άκρο απορρίπτει πλήρως την μοντέρνα Ιατρική με όλα τα επιτεύγματά της, απεχθάνεται τον εμβολιασμό χωρίς ποτέ να έχει δει παιδί που να πέρασε πολιομυελίτιδα ή σηψαιμία από HiB, και θεωρεί πως όλοι οι γιατροί ενδιαφέρονται αποκλειστικά για το πορτοφόλι τους και πως όλες οι φαρμακοβιομηχανίες προέρχονται απ’ ευθείας από τον διάβολο…. ή κάπως έτσι;!

Κατά τη γνώμη μου, η ακραία αντιμετώπιση μας στερεί άσκοπα τη δυνατότητα να μείνουμε ενήμεροι για τα πλεονεκτήματα που μπορούν να προσφέρουν στα παιδιά μας και η συμβατική ιατρική αντιμετώπιση αλλά και οι φυσικές/ρυθμιστικές θεραπείες.

Δηλαδή, μπορώ να δίνω και απ’ τα δύο;

Η απλή απάντηση στην ερώτηση είναι λοιπόν ΝΑΙ, βεβαίως μπορείτε και συστήνω θερμά μια συνδυαστική αντιμετώπιση των προβλημάτων υγείας, εφ΄όσον είναι απαραίτητα τα συμβατικά φάρμακα.

Η πιο σύνθετη απάντηση είναι η εξής:

1. Δεν βλάπτετε με κανέναν τρόπο το παιδί σας δίνοντάς του σωστά επιλεγμένα, ποιοτικά ομοιοπαθητικά σκευάσματα όταν αρρωσταίνει. Τα ομοιοπαθητικά δεν αναστέλλουν τη λειτουργία των κλασικών/χημικών φαρμάκων και μπορούν κάλλιστα να χρησιμοποιηθούν πριν το χημικό φάρμακο ή συνδυαστικά με αυτό, ή ακόμη και μετά από μια θεραπεία π.χ. με ένα αντιβιοτικό.

2. Έχει σημασία να είναι οι γονείς καλά ενημερωμένοι και εξοικειωμένοι με τα σκευάσματα όταν τα επιλέγουν οι ίδιοι, ή να συμβουλεύονται επαγγελματία ομοιοπαθητικό.

3. Σε περιπτώσεις χρόνιων προβλημάτων υγείας αυτό που συστήνω σχεδόν πάντα σε πρώτη φάση είναι ο συνδυασμός των ομοιοπαθητικών με τα συμβατικά σκευάσματα.  Σταδιακά βελτιώνεται η γενικότερη εικόνα και υγεία του παιδιού και μειώνεται η συχνότητα και η ποσότητα των χημικών φαρμάκων που είναι απαραίτητα!

Ποια προβλήματα προκύπτουν όταν χρησιμοποιούμε παράλληλα συμβατικά φάρμακα;

Ένα σημαντικό πρόβλημα από τη σκοπιά του ομοιοπαθητικού είναι πως δυσχεραίνεται η αξιολόγηση του σκευάσματος – αν δηλαδή δίνω παράλληλα ένα ομοιοπαθητικό σκεύασμα και ένα αντιβιοτικό ή ένα ισχυρό αντιφλεγμονώδες, δεν μπορώ να ξέρω ποιο από τα δύο βοηθά το παιδί. Το συμβατικό, το ομοιοπαθητικό, ή και τα δύο;

Το πρόβλημα αυτό είναι λιγότερο σημαντικό στην οξεία φάση π.χ. μιας ωτίτιδας – εκεί θέλουμε με κάθε τρόπο να απαλύνουμε τον πόνο και να σταματήσει να υποφέρει  το παιδί μας. Σε δεύτερη φάση όμως και όταν δεν χρειαζόμαστε πια επιτακτικά το συμβατικό φάρμακο, κοιτάμε πάντα να «την βγάζουμε» όσο γίνεται περισσότερο χωρίς χημικά για να έχουμε και καθαρότερη εικόνα για την πρόοδο του παιδιού, και μικρότερη επιβάρυνση του οργανισμού του, και καλύτερη υγεία μακροπρόθεσμα.

Ένα δεύτερο σημαντικό πρόβλημα είναι πως η χρήση κορτιζονούχων φαρμάκων ή αντιβιοτικών «μπλοκάρει» τη λειτουργία μιας ρυθμιστικής θεραπείας όπως είναι η Ομοιοπαθητική. Κάθε ρυθμιστική θεραπεία δίνει ένα έρεισμα στον οργανισμό που τον ωθεί στην αυτοϊαση. Όταν λαμβάνει όμως το παιδί ανοσοκατασταλτικά φάρμακα όπως είναι η κορτιζόνη, το ανοσοποιητικό του σύστημα δεν λειτουργεί φυσιολογικά και το ομοιοπαθητικό σκεύασμα συχνά δεν θα δράσει όπως σε έναν «καθαρό» οργανισμό.

Και πώς λύνονται αυτά τα προβλήματα;

Δεν λύνονται. Η παράλληλη λήψη δημιουργεί δυσκολίες, οι οποίες όμως στην πορεία συχνά ξεπερνιούνται. Το δυνητικό όφελος για το παιδί είναι πολύ μεγάλο με τη χρήση φυσικών θεραπειών, μερικές φορές είναι σχεδόν απίστευτα τα αποτελέσματα που βλέπουμε και θεωρώ πως κάθε παιδί αξίζει μια ευκαιρία να απομακρυνθεί από τη συμβατική φαρμακοθεραπεία. Προσωπικά συστήνω μια έξυπνη και ρεαλιστική αντιμετώπιση, ανάλογα με τη βαρύτητα ή την οξύτητα του περιστατικού.

Εδώ ένα παράδειγμα σε οξύ περιστατικό: ένα 3χρονο κοριτσάκι ξυπνά τη νύχτα ουρλιάζοντας από τον πόνο στο αυτί, αξιολογώ την εικόνα του και χορηγώ Aconitum σε πρώτη φάση κάθε 10-15 λεπτά και βάζω και ένα επίθεμα στο αυτάκι. Αν δεν δείξει εμφανή βελτίωση μέσα σε μια ώρα, ΔΕΝ θα το αφήσω να σφαδάζει για τρεις ώρες για να μην δώσω το «κακό χημικό φάρμακο».

Θα δώσω εννοείται την ιβουπροφαίνη και θα την δώσω με ευγνωμοσύνη που την διαθέτουμε! Το πρωί, όταν θα έχουν ηρεμήσει κάπως τα πράγματα, θα αξιολογήσω ξανά την εικόνα του παιδιού και θα χορηγήσω π.χ. Pulsatilla ή Belladonna ή ξανά Aconitum ή όποιο σκεύασμα ταιριάζει καλύτερα με την εικόνα του, και ούτω καθεξής.

Σε μια χρόνια περίπτωση π.χ. ενός παιδιού με καρδιοπάθεια ή νεφροπάθεια που παίρνει τακτικά φάρμακα, προσωπικά θα χρησιμοποιούσα ομοιοπαθητικά φάρμακα ή βότανα όταν παρουσιάζει συμπτώματα με σκοπό να ελαχιστοποιήσω όσο περισσότερο γίνεται την ποσότητα των φαρμάκων που λαμβάνει. Έχω δει πολλά παιδιά που σταδιακά μείωσαν την ποσότητα των φαρμάκων τους, και λίγα που τα ξεφορτώθηκαν παντελώς.

ΔΕΝ υποστηρίζω σε σοβαρές και χρόνιες περιπτώσεις την απόρριψη, ιδιαίτερα την ξαφνική απόρριψη, συμβατικών φαρμάκων που χρειάζεται ένα παιδί. Στην πορεία όμως, πολλά πράγματα που στην αρχή φαντάζουν ουτοπικά, γίνονται πραγματικότητα με την ομοιοπαθητική!

Σουζάννα Kemper-Μαργαρίτη

Συγγραφέας Σουζάννα Kemper-Μαργαρίτη

Η Dr. Σουζάννα Kemper-Μαργαρίτη είναι Ελληνίδα ολιστική παιδίατρος στη Ζυρίχη. Σπούδασε Ιατρική και απέκτησε το διδακτορικό της στη Λειψία, αργότερα ειδικεύτηκε στην Παιδιατρική στην Ελβετία όπου και εργάζεται. Η πολύχρονη πρακτική εργασία της με παιδιά όλων των ηλικιών την οδήγησε στη Φυσική Παιδιατρική, την οποία θεωρεί τον πιο αποτελεσματικό τρόπο να μεγαλώνουμε υγιή παιδιά με σωστή διατροφή και ανατροφή, λιγότερα φάρμακα και ισορροπημένο οργανισμό.

Ιστοσελίδα
Δείτε όλα τα άρθρα

Λάβετε τα άρθρα που σας ενδιαφέρουν στο e-mail σας

Διαβάστε επίσης
Έχω κάνει ήδη LIKE. Μην μου το ξαναδείξετε