Στη ζωή μας θα έρθουμε αντιμέτωποι με των απώλεια πολλές φορές, θα αναγκαστούμε να συμβιβαστούμε με την απουσία των αγαπημένων μας προσώπων. Ο πόνος της είναι πάντοτε βαθύς και διαπεραστικός, μας καλεί να συμβιβαστούμε με μία καινούργια πραγματικότητα και μία κατάσταση της ζωής η οποία δεν πρόκειται να αλλάξει. Πέρα από τον μεγάλο συναισθηματικό πόνο, μπορεί μία απώλεια να μας κάνει να αναθεωρήσουμε κάποια πράγματα στη ζωή;

Η απώλεια μάς διδάσκει πως δεν πρέπει να αναβάλουμε την αγάπη που θέλουμε να δείξουμε στους ανθρώπους της ζωής μας για αύριο. Έχουμε μία πολύτιμη, μοναδική μέρα να τη δείξουμε, το σήμερα, γιατί λοιπόν το αναβάλλουμε;

Η απώλεια υπάρχει στη ζωή μας για να μας διδάξει αυτό ακριβώς: πως η ζωή μας είναι πολύ μικρή και δεν πρέπει να αφήνουμε την κακία μας να μας πνίγει και να μας εμποδίζει να βιώσουμε το μεγαλείο της συνύπαρξης και της γειτνίασης με τους άλλους ανθρώπους. Αφού είναι βέβαιο πως κάποια στιγμή θα κληθούμε να αντιμετωπίσουμε το φυσικό τέλος των δικών μας ανθρώπων, για ποιο λόγο να δηλητηριάζουμε περισσότερο την ψυχή μας όσο τους έχουμε κοντά μας και να χάνουμε την ευκαιρία να μοιραστούμε μαζί τους όμορφες στιγμές;

Μία απώλεια μπορεί να μας διδάξει πως δεν έχει σημασία το να είναι κάτι παντοτινό, αλλά ειλικρινές και αληθινό. Δεν έχει σημασία κάτι να ζήσει για πάντα και μόνο το γεγονός πως σε αυτή τη σύντομη ζωή γνωρίσαμε ανθρώπους που μας αγάπησαν και τους αγαπήσαμε αληθινά, αυτό και μόνο πρέπει να μας γεμίζει με ένα αίσθημα χαράς και προσωπικής ικανοποίησης.

Ας μην αφήνουμε το φόβο της έλευσης του θανάτου να μας δηλητηριάζει. Ας τον εκμεταλλευτούμε για να ζήσουμε στο έπακρο αληθινές και ειλικρινές στιγμές με τους δικούς μας ανθρώπους, ας πούμε ένα “σε αγαπώ”, ας ζητήσουμε ένα “συγγνώμη”, γιατί όλοι τα έχουμε ανάγκη. Η απώλεια μπορεί να μας πληγώσει, αλλά και να μας διδάξει. Ας προτιμήσουμε και ας επιλέξουμε τη δεύτερη προοπτική.

Photo: Author/Depositphotos

Μαρία Σκαμπαρδώνη

Συγγραφέας Μαρία Σκαμπαρδώνη

Ονομάζομαι Μαρία Σκαμπαρδώνη, είμαι 24 ετών και είμαι δημοσιογράφος. Από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου γράφω γιατί αυτός είναι ο δικός μου τρόπος να μοιράζομαι τις σκέψεις μου και να έρχομαι πιο κοντά με τους ανθρώπους. Όνειρο και σκοπός της ζωής μου είναι μετά από χρόνια να θεωρούμαι μία από τις καλύτερες πένες της χώρας μου –και γιατί όχι; - και του κόσμου. Η φράση της ζωής μου είναι αυτή που έλεγε η σπουδαία Audrey Hepburn: Nothing is impossible. Even the word, itself, says I’m possible!’’

Δείτε όλα τα άρθρα

Λάβετε τα άρθρα που σας ενδιαφέρουν στο e-mail σας

Διαβάστε επίσης
Έχω κάνει ήδη LIKE. Μην μου το ξαναδείξετε