Η ζωή θέλει να την κοιτάς κατάματα
Θέλει θάρρος και θράσος η ζωή

Το κλάμα αυτό που ανεβαίνει στο στέρνο σου να μην το κόβεις
Το κλάμα σου να μη φωλιάζει στη ψυχή
Άστο αμολυτό να βγει να σε λερώσει

Να μη φοβάσαι να λερωθείς
Θέλει λάσπη και αίμα η ζωή

Μόνο σαν σε βλέπει καταγής σου δίνει το νερό της
Νερό για να πλυθείς και εκεί κάπου να ξαναγεννηθείς
Με όσο χρόνο σου απομένει

Γιατί η ζωή δεν θέλει χρόνο
Δεν έχει χρόνο

Έχει υφή χρώμα και μυρωδιά
Μα χρόνο να μην καρτεράς
Στο καρτέρι σου να δεις πως τίποτα δεν θα ‘ρθεί

Αν στο δάσος της ζωής σου δεν χαθείς,
Φως δεν πρόκειται να δεις.

Άντα Κοσκινά

Λάβετε τα άρθρα που σας ενδιαφέρουν στο e-mail σας

Διαβάστε επίσης
Έχω κάνει ήδη LIKE. Μην μου το ξαναδείξετε