Μια μέρα άλλη ξημερώνει αύριο
Άνοιξε τα μάτια σου στο φως. Μύρισε τα λουλούδια της άνοιξης.

Άνοιξε την εξώπορτα το πρωι και βγες έξω. Θαύμασε το γαλάζιο του ουρανού.
Κάνε μία βόλτα στον ήλιο.
Αυτός ζεσταίνει τις ψυχές, αυτός φωτίζει τα μονοπάτια, αυτός μεγαλώνει τα λουλούδια.

Μην μένεις πλέον στάσιμος. Γίνε παρόν στη ζωή, στην άνοιξη που ήρθε
Η νύχτα θα υπάρχει μόνο για να ονειρεύεσαι ένα όμορφο ξημέρωμα.

Πίστεψέ το, φώναξέ το, αύριο αρχίζει μία νέα μέρα, γεμάτη φως
Γαλήνεψε το βλέμμα σου δίπλα στην θάλασσα. Άκου την ανάσα σου στην απόλυτη ησυχία.

Μίλα σε ό,τι αγαπάς πιο πολύ. Μίλα σε σένα. Άκου τη φωνή σου
Εμπιστεύσου τον εαυτό σου, το συναίσθημά σου.

Νιώσε, νιώσε χωρίς ενοχή. Είναι δικό σου
Είσαι πολύ τυχερός που μπορείς να τα κάνεις όλα αυτά.

Τυχερός που βλέπεις, που μιλάς, που ακούς, που αγαπάς
Ζήστο είναι τόσο απλό.

Τόσο όμορφο σαν το χαμόγελο ενός μωρού, τόσο γλυκό σαν την αγκαλιά της μαμάς,
και τόσο υπέροχο σαν το πρώτο φιλί
Ναι ζήστο έτσι απλά.

Συγγραφέας Ειρήνη Δημοπούλου

Από μικρή θυμάμαι να αναπολώ έναν φάρο στην θάλασσα, να ανάβει και να σβήνει. Σαν την ζωή μια πάνω και μια κάτω. Μόλις όμως ξημερώνει υπάρχει μόνο φως. Ατέλειωτες ώρες γραφής κυρίως ποίησης από μικρό παιδί. Μια ανάγκη που με ακολουθεί και στην τέταρτη δεκαετία της ζωής μου.
Όταν γράφω ταξιδεύω στην ίδια θάλασσα με τον ίδιο φάρο και με τις ίδιες μυρωδιές της παιδικής μου ηλικίας. Χωρίς σκέψεις και γεμάτη συναισθήματα.

Δείτε όλα τα άρθρα

Λάβετε τα άρθρα που σας ενδιαφέρουν στο e-mail σας

Διαβάστε επίσης
Έχω κάνει ήδη LIKE. Μην μου το ξαναδείξετε