Έτσι είναι αυτοί οι άνθρωποι.
Λιτοί και σπουδαίοι.
Απλοί και ελεύθεροι.
Όχι χάρη στο κύρος του επαγγέλματός τους, αλλά στην καθαρότητα των πράξεών τους.

Στην πίστη που δείχνουν.
Στο σεβασμό εκείνον που μαρτυρά το πρόσωπό τους.

Θέλει μεγάλη δύναμη τούτες τις ώρες να μπαίνεις σε αυτή την μάχη.

Άραγε, το τέλος θα με δικαιώσει ή θα βγω ηττημένος;

Έτσι λοιπόν είναι αυτοί οι άνθρωποι.
Γεμάτοι δημιουργία και αγάπη για το συνάνθρωπό τους.
Διότι, κρατούν στα χέρια τους την λέξη ζωή.
Για αυτό και πρέπει να την πιστεύουν.

Είναι δυνατόν να είσαι γιατρός και να μην γνωρίζεις την αξία της;
Τα δικαιώματά της;

Για αυτό σου λέω.
Είναι λειτούργημα αυτό που πρεσβεύουν.
Μια πράξη εμπιστοσύνης και ένα είδος ανθρωπισμού που μόνο ένας ελεύθερος άνθρωπος μπορεί να νιώσει.

Τώρα θα μου πεις…
Έτσι είναι όλοι;
Μάλλον όχι.
Αλλά υπάρχουν εκείνοι οι λίγοι που κάνουν την διαφορά.

Κοίτα τα μάτια τους…
Εκεί βρίσκεται η ελπίδα.
Εκείνο το χαμόγελο που θες να ερμηνεύσεις.
Εκείνη η προσμονή του ότι υπάρχει λόγος πνοής.

Και τα χέρια τους;
Στάθηκες ποτέ να τα κοιτάξεις;
Να δεις την κούρασή τους.
Τον πόνο τους.
Το φάρμακο εκείνο που θα σε κρατήσει στην ζωή.

Και έρχεται τώρα αυτή η πανδημία για να δοκιμάσει τα πιστεύω τους.
Να τα βάλει με την υπομονή τους.
Να αλλοιώσει τον χαρακτήρα τους.

Λες να τα καταφέρει;

Όχι βέβαια.
Γιατί η ζωή είναι πιο πάνω από το οτιδήποτε πάει να την καταστρέψει.
Αρκεί να έχεις πίστη και επιμονή σε αυτήν.

Στους γιατρούς λοιπόν.
Στους γενναίους ήρωες αυτού του κόσμου.
Που περνούν την μισή τους ζωή για να σε κάνουν και πάλι υγιή.
Να σε φέρουν στην ζωή αλλά και να σε σώσουν από τα δίχτυα του θανάτου.

Και να σου υπενθυμίσουν τι σημαίνει να ζεις.
Να έχεις υγεία.
Να χαμογελάς.
Να ονειρεύεσαι.
Να έχεις στόχους και να ξεκινάς από την αρχή.

Νομίζεις ότι δεν φοβούνται;
Φυσικά και ναι.
Απλά καλύπτουν αυτόν τον φόβο με αισιοδοξία.
Για να αντέξουν λίγο παραπάνω.
Και να μην λυγίσουν.

Ξέρεις πως είναι να δουλεύεις σε νοσοκομείο;
Να βλέπεις ανθρώπους που παρακαλούν για μια ακόμα μέρα ζωής;
Να σε κοιτούν στα μάτια και να περιμένουν εκείνο το θαύμα για να συνεχίσουν να προχωρούν;

Και άντε τώρα να διαλέξεις ποιον να σώσεις…
Είναι μονάχα κριτήριο η ηλικία ή και η διάθεση για ζωή;
Μήπως είναι και εκείνη η πίστη που της δείχνεις;

Βγες και Χειροκρότησε αυτούς τους ανθρώπους.
Και κάνε μια προσευχή και για τους ασθενείς τους.
Για να γεμίσει με δύναμη η ψυχή.
Και να διώξει όποιο σκοτάδι την σκιάζει.

Μακάρι να βγουν νικητές.
Και να σώσουν τον κόσμο.

Συγγραφέας Νικόλ Παπαδοπούλου

Σπουδές στη Γαλλική Φιλολογία. Μεγάλη αγάπη για το Θέατρο, τον Χορό, την Μουσική και γενικότερα την Τέχνη. Γνώστρια της Ψυχολογίας της Νοημοσύνης, της Ρητορικής και της Δραματοποίησης του ηθοποιού. Η Λογοτεχνία και Ποίηση, από τις ωραιότερες μορφές λόγου και αλήθειας της ζωής. Αγαπημένη μου φράση τα λόγια του Νίτσε: "Αυτοί που έχουν ένα γιατί για να ζουν μπορούν να αντέξουν οποιοδήποτε πως".

Δείτε όλα τα άρθρα

Λάβετε τα άρθρα που σας ενδιαφέρουν στο e-mail σας

Έχω κάνει ήδη LIKE. Μην μου το ξαναδείξετε