Χρειαζόμαστε αγκαλιές για επιβίωση

Έχουμε στερηθεί πολλά από τότε που ξέσπασε μια ανεπανάληπτη υγειονομική πανδημία για την οποία δεν είμασταν προετοιμασμένοι με κανέναν τρόπο. Αλλά ίσως αυτό που

Χρειαζόμαστε αγκαλιές για επιβίωση

Έχουμε στερηθεί πολλά από τότε που ξέσπασε μια ανεπανάληπτη υγειονομική πανδημία για την οποία δεν είμασταν προετοιμασμένοι με κανέναν τρόπο. Αλλά ίσως αυτό που χάσαμε και που μας έχει κοστίσει περισσότερο είναι η αίσθηση του ανθρώπινου αγγίγματος, της αγκαλιάς.

Η οικογενειακή θεραπεύτρια Βιρτζίνια Σατίρ είπε κάποτε: «Χρειαζόμαστε τέσσερις αγκαλιές την ημέρα για επιβίωση. Χρειαζόμαστε 8 αγκαλιές την ημέρα για συντήρηση. Χρειαζόμαστε 12 αγκαλιές την ημέρα για ανάπτυξη».

Οι ευεργετικές ικανότητες μιας αγκαλιάς είναι ευρέως διαδεδομένες. Αγκαλιάζουμε ως αντίδραση στη χαρά, στον ενθουσιασμό, στη γιορτή, αλλά και στη λύπη, στη στεναχώρια και στην παρηγοριά. Η αίσθηση της ένωσης δυο σωμάτων μας κάνει να νιώθουμε πως δεν είμαστε μόνοι ό,τι κι αν βιώνουμε, και αυτό διπλασιάζει τη χαρά και μειώνει τη λύπη. Έχουμε ανάγκη να νιώσουμε την καρδιά ενός άλλου ατόμου να χτυπάει πάνω στη δική μας. Για αυτό αναζητούμε τις σφιχτές αγκαλιές ως ένδειξη εμπιστοσύνης, αγάπης, κι ασφάλειας.

Με επιστημονικά δεδομένα, η κοινωνική επαφή – και δη, η αφή – οδηγεί στην έκλυση οπιοειδών και οξυτοκίνης στον εγκέφαλο, τα οποία συνδέονται με την ευτυχία, τη χαλάρωση και την μείωση του άγχους, ενώ τονώνουν το ανοσοποιητικό σύστημα. Αυτή η μορφή κοινωνικής αλληλεπίδρασης αυξάνει επίσης την εμπιστοσύνη μεταξύ ανθρώπων και την αίσθηση ασφάλειας αναμεταξύ τους.

Το άγγιγμα είναι μια από τις βασικές μας αισθήσεις. Είναι το πρώτο που αναγνωρίζουμε ως μωρά και το τελευταίο ως ηλικιωμένοι – γιατί ακόμα κι αν χαθεί η όραση, η ακοή, η κίνηση, η αφή παραμένει.

Οι ψυχολόγοι και επικοινωνιολόγοι λένε πως δεν υπάρχουν υποκατάστατα του αγγίγματος. Τώρα περισσότερο από ποτέ επιζητούμε το άγγιγμα, την αίσθηση πως δεν είμαστε μόνοι, την ασφάλεια πως είμαστε μαζί σε αυτή την περιπέτεια που περνάμε και μας επηρεάζει τόσο βαθιά ψυχολογικά.

Μα είναι κι ακριβώς τώρα που η αγκαλιά έχει γίνει κάτι επικίνδυνο. Κι αντί για ηρεμία προκαλεί πανικό.

Όσες μετρημένες κι αν είναι πλέον οι αγκαλιές μας, ας είναι με τους ανθρώπους που θέλουμε, που εμπιστευόμαστε, οι οποίοι μας ανεβάζουν τα επίπεδα σεροτονίνης που χρειαζόμαστε για να αισθανόμαστε ευτυχισμένοι και δυνατοί, ώστε να πιστέψουμε πως πράγματι ‘όλα θα πάνε καλά’.

Δείτε Επίσης

Συγγραφέας Μαρία - Χριστίνα Δουλάμη

Δημοσιογράφος, μεταφράστρια και σύμβουλος επικοινωνίας. Γράφω για ό,τι με εκφράζει και έχω κάτι να πω. Διαβάζω πολύ, χορεύω, ταξιδεύω, και πιστεύω πως η ζωή πρέπει να απολαμβάνεται με πάθος. Θεωρώ πως καμία προσπάθεια δεν είναι χαμένη. Λατρεύω τα όμορφα χαμόγελα και τα όνειρα που κάνουμε με τα μάτια ανοιχτά.

Ιστοσελίδα
Δείτε όλα τα άρθρα

Αξίζει να διαβάσετε

Συγγραφέας Μαρία - Χριστίνα Δουλάμη

Δημοσιογράφος, μεταφράστρια και σύμβουλος επικοινωνίας. Γράφω για ό,τι με εκφράζει και έχω κάτι να πω. Διαβάζω πολύ, χορεύω, ταξιδεύω, και πιστεύω πως η ζωή πρέπει να απολαμβάνεται με πάθος. Θεωρώ πως καμία προσπάθεια δεν είναι χαμένη. Λατρεύω τα όμορφα χαμόγελα και τα όνειρα που κάνουμε με τα μάτια ανοιχτά.

Ιστοσελίδα
Δείτε όλα τα άρθρα

Λάβετε καθημερινά τα άρθρα μας στο e-mail σας

Σχετικά θέματα

Πρόσφατα Άρθρα

Έχω κάνει ήδη LIKE. Μην μου το ξαναδείξετε