Πρόσωπα - Γνώση

Όταν σπάει η καρδιά

Το χειρότερο που μπορεί να συμβεί σε έναν άνθρωπο -μητέρα ή πατέρα – είναι να χάσει το παιδί του. Η σωστή σειρά είναι να φεύγουν πρώτα οι γονείς, όχι τα παιδιά. Το ανάποδο χαλάει την ισορροπία. Έχω μιλήσει με πολλούς γονείς που έχουν χάσει τα παιδιά τους. Αν αντέχεται ο πόνος; Όχι είναι η απάντηση.

Αν ο χρόνος είναι γιατρός; Και πάλι η απάντηση είναι όχι. Η ιστορία που θα σας διηγηθώ είναι η ιστορία της Κατερίνας Τζιάλλα… Μία μητέρα δύο παιδιών, του Αδαμάντιου και της Χριστίνας. Η ζωή της αλλαζει όταν χάνει τον Αδαμάντιο… Ο πόνος της ατελείωτος. Όμως αυτός ο πόνος έγινε δύναμη, όπως θα ακούσετε, για να σωθουν άλλα παιδιά!

Advertisment

Μπορείτε να ακολουθήστε το Podcast “True Stories” στις παρακάτω πλατφόρμες και να ακούτε κάθε Πέμπτη τα νέα επεισόδια!


Google Podcasts: podcasts.google.com

Advertisment

Spotify: open.spotify.com

Λάβετε καθημερινά τα άρθρα μας στο e-mail σας

Σχετικά θέματα

Αυτή η φυσική τάση του ανθρώπου να εξερευνά τον κόσμο γύρω του μπορεί να είναι μια δυσάρεστη ή ευχάριστη εμπειρία.

Η αφυδάτωση είναι ίσως το συνηθέστερο αλλά και λιγότερο αναγνωρισμένο πρόβλημα στις σύγχρονες κοινωνίες. το αλκοόλ, ο καφές, το τσάι και τα ανθρακούχα ροφήματα έχουν γίνει η

Μια Αρχαία Κινέζικη ιστορία λέει ότι μια αόρατη κόκκινη κλωστή συνδέει όλους εκείνους που προορίζονται για να συναντηθούν ανεξάρτητα από το χρόνο, τον τόπο,

Ένας ηγέτης αποδεικνύει το όραμά του μέσα από τις επιλογές του.

Το Πάσχα εκτός από δογματική γιορτή, είναι και ένας τεράστιος πολιτισμικός χώρος αφομοίωσης.

Όταν το σώμα λέει ότι έχουμε προδώσει τις αξίες μας

Η λύπη επεκτείνει το συναισθηματικό μας εύρος, δημιουργώντας τις προϋποθέσεις για βαθύτερη χαρά.

Πρόσφατα Άρθρα

Ένας ηγέτης αποδεικνύει το όραμά του μέσα από τις επιλογές του.

Το Πάσχα εκτός από δογματική γιορτή, είναι και ένας τεράστιος πολιτισμικός χώρος αφομοίωσης.

Όταν το σώμα λέει ότι έχουμε προδώσει τις αξίες μας

Η λύπη επεκτείνει το συναισθηματικό μας εύρος, δημιουργώντας τις προϋποθέσεις για βαθύτερη χαρά.

Αν η γλώσσα είναι καθρέφτης, τότε μας ενδιαφέρει όχι μόνο η εικόνα που αντανακλά, αλλά και τα θραύσματα πίσω από αυτήν.

Το παιδί δεν χρειάζεται μόνο κατεύθυνση· χρειάζεται και χώρο για να τη διαμορφώσει.

Οι πληγωμένοι άνθρωποι δεν ακούμε τις λέξεις, ακούμε τον απόηχο της εγκατάλειψης, το γνώριμο τρέμουλο της απόρριψης, την σιωπή που κάποτε μας κατάπιε.

Η φιλία ισοδυναμεί με μια εφηβική συνενοχή, την έξαψη της οποίας μονάχα όσοι δεν γερνούν έχουν την πολυτέλεια να βιώνουν.

Εναλλακτική Δράση