Ο Θεός δάσκαλος είπε: «Σας δίνω αυτή τη κενή σφαίρα. Φτιάξτε μου έναν κόσμο.» Και οι μαθητευόμενοι Δημιουργοί ξεκίνησαν. Έβαλαν νόμους της φύσης, στοιχεία και άτομα και περίμεναν ώσπου να δημιουργηθεί και να μεγαλώσει ο νέος τους κόσμος για να τον μελετήσουν.

Αλήθεια, πόσες φορές έχουμε αναρωτηθεί: «Υπάρχει θεός τελικά;» Το να απαντήσει κανείς σε αυτό το αμφίβολο και αρχαίο ερώτημα, απλά θέτει τον εαυτό του σε ένα από τα αντίπαλα μέτωπα του ναι και του όχι. Αν ταξιδέψουμε πολύ πολύ πίσω στο χρόνο, στις αρχές του σύμπαντος, θα συνειδητοποιήσουμε ότι κάποτε λογικά το σύμπαν δεν υπήρχε. Μέσω του μπιγκ μπανκ έχουμε καταφέρει ίσως να αποδείξουμε ότι τα πάντα στο σύμπαν που ζούμε έγιναν από μια μεγάλη έκρηξη. Συνεπώς, και εμείς όπως και όλα γύρω μας, δημιουργήθηκαν από αυτό. Το θέμα είναι ποιος δημιούργησε το κενό που υπήρχε από πριν. Αυτό το μαύρο, απόλυτο κενό, το οποίο είχε άτομα που περιφέρονταν μέχρι να γίνει αυτό το μπαμ.

Φυσικά, όπου κολλάει η σκέψη, εκεί έρχεται ο από μηχανής θεός. Να γιατί λοιπόν ο θεός και υπάρχει και δεν υπάρχει. Δηλαδή, αν και εφόσον υπάρχει Θεός-Δημιουργός, τότε αυτός θα πρέπει να υπήρχε από πάντα, το οποίο σημαίνει ότι, σύμφωνα και με την ηλικία του σύμπαντος, είναι τόσο μεγάλος ηλικιακά, που οι ζωές μας μοιάζουν με ένα ανοιγοκλείσιμο του ματιού του. Ο θεός λοιπόν, αν και θεός, ίσως να μην παρατηρεί τις δικές μας ζωές. Μήπως τελικά η ιστοριούλα στην αρχή να έχει κάποια, χιουμοριστική μεν, αλλά και λογική βάση, γιατί πολλά στη ζωή μας μένουν ανεξήγητα;

Και αν υπάρχει θεός, πως δημιουργήθηκε; Μήπως δημιουργήθηκε απλά από τη προσπάθεια μας να εξηγήσουμε το ανεξήγητο; Σκεπτόμενοι τον αρχαίο ελληνικό πολιτισμό και τις προχωρημένες αντιλήψεις τους για την τότε εποχή, συμπεραίνουμε πόσο λάθος ήταν οι αρχαίοι μας πρόγονοι στο τομέα της αντίληψης περί θεού. Κι αυτό γιατί τώρα μπορούμε να αποδείξουμε ότι αυτά που πίστευαν για θεούς είναι απλά φαινόμενα της φύσης. Αυτό που σήμερα αποκαλούμε κεραυνό και γνωρίζουμε πως και γιατί δημιουργείται, τότε το αποκαλούσαν οργή του Δία. Το ίδιο και με τις τρικυμίες του θεού Ποσειδώνα. Απλά δεν είχαν τη δυνατότητα να αποδείξουν τι και πως, ώστε να φτάσουμε στη σημερινή πραγματικότητα και να αποκαλούμε όλα εκείνα «Μυθολογία». Τελικά, μήπως γίνει κάτι αντίστοιχο έπειτα από μια ή δυο χιλιετίες; Ποιος ξέρει;

Κανείς δεν είναι σωστός ή λάθος. Δε χρειάζεται να είμαστε καθόλου απόλυτοι και σίγουροι, αρκεί να είμαστε ανοιχτόμυαλοι και καλοί άνθρωποι! Να μη πολεμάμε, να είμαστε αυτάρκεις, να αλληλοβοηθιόμαστε, να συνεργαζόμαστε και να πιστεύουμε σε αυτό που ο καθένας από εμάς αποκαλεί «Θεό»!

Στέφανος Καράμπαλης

Συγγραφέας Στέφανος Καράμπαλης

Τελειόφοιτος της σχολής Πολιτικών Μηχανικών Τ.Ε. του ΑΤΕΙΘ. Η ενασχόληση μου με την αρθρογραφία ξεκίνησε από πολύ μικρή ηλικία, καθώς πάντα με βασάνιζαν σκέψεις, τις οποίες έπρεπε να αποτυπώσω στο γραπτό λόγο. Τα άρθρα μου έχουν κυρίως περιεχόμενο φιλοσοφικό, αποτελούμενα από υπαρξιακά ζητήματα, διλήμματα και κοσμοθεωρίες. Αγαπάω τα βιβλία, τα ταξίδια και τη φύση. Αν μπορούσα να αλλάξω κάτι σε αυτόν τον κόσμο θα ήταν να υπάρχει περισσότερη αγάπη και σκέψη. Μα, μήπως να ξεκινήσω πρώτα από τον εαυτό μου;

Δείτε όλα τα άρθρα

Δείτε όλες τις εκδηλώσεις του μήνα

Διαβάστε επίσης
Έχω κάνει ήδη LIKE. Μην μου το ξαναδείξετε