Από μικρή ηλικία με εντυπωσίαζαν οι δάσκαλοι ή οι δασκάλες που σου μετέδιδαν το αίσθημα της ασφάλειας και της αισιοδοξίας, ήξεραν να σου δείξουν το τρόπο να βρεις το δικό σου μονοπάτι και οχι να σου επιβάλλουν το δικό τους ως το πρώτιστο. Όταν ήμουν φοιτήτρια είχα την ευκαιρία να γνωρίσω έναν τέτοιο ΔΑΣΚΑΛΟ.

Ξαφνικά μια μέρα στα τότε μου φοιτητικά χρόνια (χρόνια ξεγνοιασιάς, τρέλας, έντασης) αποφάσισα να κάνω κάτι διαφορετικό από τα συνηθισμένα. Ξεκίνησα πολεμικές τέχνες διότι συνδύαζαν διαφορετικές τεχνικές μεταξύ τους με αποτέλεσμα να μη γίνεται βαρετό το πρόγραμμα. Ήθελε συγκέντρωση, μνήμη, συγχρονισμό και με το καιρό μάθαινα όλο και περισσότερα ως άνθρωπος και ως αθλήτρια. Σε ένα μάθημα δε μετράει μόνο το υλικό αλλά και ο δάσκαλος. Να σου δώσει έμπνευση, ασφάλεια, συμβουλές (ζωής), να σε ενθαρρύνει, να σε ακούσει και να σταθεί δίπλα σου διακριτικά.

Πήγα στο πρώτο μάθημα και ενθουσιάστηκα διότι είναι πολύ σημαντικό να έχεις ένα δάσκαλο που σε μαθαίνει με το παράδειγμα του, το ήθος του, την ακεραιότητά του, στοιχεία που απαρτίζουν έναν καλλιεργημένο άνθρωπο με βαθειά συνείδηση. Δεν θα ξεχάσω μια φράση του: στη ζωή όλα είναι θέμα εμπειριών.

Ήθελε να δώσει το μήνυμα να ζούμε τη κάθε στιγμή, να την κάνουμε δική μας, να γελάμε αληθινά και να κολυμπάμε στα δύσκολα. Αν το καλοσκεφτείτε οι πολεμικές τέχνες μοιάζουν με τη ζωή. Και στα δύο υπάρχει η επίθεση, η άμυνα, η στρατηγική, ο συγχρονισμός και η σκληρή προπόνηση. Να πολεμάς με στόχο το καλύτερο.

Ελπίζω να γνωρίσετε και εσείς κάποιον κάποια μέρα,τότε θα καταλάβετε πολύ καλά τι εννοώ!

 

Συγγραφέας Κωνσταντίνα Γυφτάκη

Σπούδασα Φιλολογία στο Πανεπιστήμιο Πατρών. Αγαπώ τη δημιουργία νέων ιδεών και τους ανθρώπους που βγάζουν την καλύτερη εκδοχή του εαυτού μας.

Δείτε όλα τα άρθρα

Λάβετε τα άρθρα που σας ενδιαφέρουν στο e-mail σας

Διαβάστε επίσης
Έχω κάνει ήδη LIKE. Μην μου το ξαναδείξετε