Ξεφυλλίζοντας το λεύκωμα των εφηβικών μου χρόνων, κέντρισε το ενδιαφέρον μου ένα στιχάκι για την Αγάπη:

Αγάπη είναι να πονάς
Αγάπη είναι να λιώνεις
Αγάπη είναι να αγαπάς
χωρίς να μετανιώνεις…

Άραγε, είχαμε αντίληψη τι πραγματικά σημαίνει αγάπη; Αναμφισβήτητα είχαμε συνδέσει την έννοια της αγάπης με ένα παραμύθι! Όπου ο πρίγκιπας θα ερχόταν πάνω στο άσπρο άλογο και έτσι θα είχαμε την δυνατότητα να ζήσουμε κάτι δυνατό! Κάτι πρωτόγνωρο! Με την ωριμότητα των χρόνων συνειδητοποιούμε την πραγματική της έννοια! Η αγάπη βρίσκεται στα απλά, στα πιο μικρά καθημερινά πράγματα:

• Σε ένα ζεστό χαμόγελο!

• Στο σφίξιμο του χεριού μιας φίλης μας/του παππού της γιαγιάς μας δηλώνοντας “είμαι εδώ για σένα”!

• Σκεπάζοντας το σύντροφό μας/το παιδί μας την στιγμή που κοιμάται!

• Σε μια ζεστή αγκαλιά!

• Σε ένα δυνατό βλέμμα, εκεί που τα λόγια υποκλίνονται!

• Σε ένα γραπτό μήνυμα μιας καλημέρας ή καληνύχτας!

• Σε ένα ζεστό φιλί!

• Στην απόσταση που διανύει κάποιος για σένα και ας έχει στην διάθεση του 5 λεπτά μόνο για να σε δει!

• Στα ματάκια των παιδιών μας που μας κοιτούν με θαυμασμό!

• Σε μια τρέλα της στιγμής!

Η αγάπη δεν θέλει μόνο λόγια, θέλει πράξεις… Πράξεις μικρές που τις κάνουν τόσο ξεχωριστές! Πράξεις που μένουν στην καρδιά μας χαραγμένες και μας συντροφεύουν για μια ζωή!

Έχω κάνει ήδη LIKE. Μην μου το ξαναδείξετε