Οι άνθρωποι έχουμε μια τάση να βλέπουμε όλα εκείνα τα οποία δεν έχουμε και να συγκρίνουμε τους εαυτούς μας με εκείνους που τα έχουν. Ίσως κάποιες στιγμές και να πρασινίζουμε από τη ζήλια και το φθόνο για όλα όσα έχουν οι άλλοι, για όσα ζουν οι άλλοι, για όσα καταφέρνουν οι άλλοι. Κι αντί να δούμε πώς μπορούμε να τα έχουμε κι εμείς, καθόμαστε και ταράζουμε την ψυχή μας με μη χρήσιμα συναισθήματα.

Θέλουμε να αποκτήσουμε όλα εκείνα που δεν έχουμε είτε σε υλικό, είτε σε οικονομικό, είτε σε συναισθηματικό επίπεδο. Κι εδώ δεν υπάρχει τίποτε το κακό. Πώς θα είχε γεννηθεί αυτό που λέμε κίνητρο αν όχι από την επιθυμία μας να γίνουμε καλύτεροι και να καταφέρουμε περισσότερα πράγματα;

Μήπως τελικά η ζηλοφθονία μπορεί να σταματήσει να είναι θανάσιμο αμάρτημα αν απλά τη δούμε ως ένα υγιές μέσο για να εξελιχθούμε, να πετύχουμε και να προοδεύσουμε; Δηλαδή αντί απλά να φθονούμε και να ζηλεύουμε τους άλλους και να θέλουμε να τους βγάλουμε τα μάτια ή να αναλωνόμαστε βγάζοντας αφρούς από το στόμα για το ότι κάποιος τα κατάφερε κι εμείς όχι, μπορούμε να κάνουμε τα εξής:

– Όλα εκείνα που μας αρέσουν στον άλλον, που τον κάνουν ιδιαίτερο και πετυχημένο – το χαμόγελο, η άνεση με την οποία κινείται, η καλοσύνη του, η αυτοπεποίθησή του – να μας κινητοποιήσουν ώστε να τα ψάξουμε μέσα μας και να τα βγάλουμε στην επιφάνεια. Όλοι μπορούμε.

– Αν θέλουμε να κάνουμε ένα ταξίδι ή να αλλάξουμε σπίτι επειδή κάποιος άλλος το έκανε, θα ήταν χρήσιμο να δούμε πρώτα βαθιά μέσα μας μήπως τελικά θέλουμε να το βάλουμε στα πόδια από μια κατάσταση που δεν θέλουμε να αντιμετωπίσουμε ή αν απλά αναζητάμε περισσότερη άνεση, ομορφιά και νέες εμπειρίες.

– Αν θέλουμε να αποκτήσουμε κάτι επειδή πιστεύουμε ότι μπορεί να μας κάνει πιο αποδεκτούς όπως τον τάδε ή την τάδε, τότε αυτό δεν είναι καλός λόγος για να προβούμε σε μια τέτοια κίνηση. Αν θέλουμε όμως να το αποκτήσουμε επειδή θα μας κάνει πραγματικά καλό και μπορούμε να το αντέξουμε οικονομικά, τότε ας το κάνουμε.

Η ζηλοφθονία μπορεί να θεωρηθεί σαν κάτι «κακό» αν τραυματίζει την αυτοπεποίθηση και την αυτο-αξία μας, μας κάνει να στρέφουμε την προσοχή μας σε όσα δεν έχουμε αντί να επικεντρωνόμαστε σε όσα έχουμε και μας κάνει να αισθανόμαστε θύματα ή τα παιδιά ενός κατώτερου Θεού. Έτσι θέλοντας και μη γινόμαστε θύματα των καταστάσεων και κάθε σκέψη που παράγουμε μας κρατά πίσω στο να δημιουργήσουμε τη ζωή που πραγματικά μας αξίζει και επιθυμούμε. Μια επιτυχημένη συνταγή για να ζούμε στην μιζέρια και στην μετριότητα.

Αν όμως μάθουμε να ξεχωρίζουμε που ξεκινάει το καλό και που τελειώνει το κακό όσον αφορά τη ζηλοφθονία, τότε αυτό το θανάσιμο αμάρτημα μπορεί να μας κάνει να κινητοποιηθούμε προς μια καλύτερη κατεύθυνση. Η ζηλοφθονία γίνεται χρήσιμη όταν:

– Μας κινητοποιεί να μάθουμε περισσότερα πράγματα για εμάς και να ανακαλύψουμε τις δυνατότητές μας

– Δίνει μια καθαρή εικόνα για το ποια είναι τα δικά μας όνειρα και οι δικές μας επιθυμίες

– Διαλύει την μετριότητα, την αίσθηση κατωτερότητας ή τους φόβους

– Ενισχύει νέες προοπτικές και πεποιθήσεις

– Πυροδοτεί μια σωστά κατευθυνόμενη δράση

Έτσι, το ένα από τα 7 θανάσιμα αμαρτήματα δεν θα έχει μόνο κακή φήμη καθότι θα μπορεί – αν χρησιμοποιηθεί εποικοδομητικά – να φέρει όμορφα αποτελέσματα για την ψυχή, το πνεύμα και τη ζωή μας.

Συγγραφέας Βίκυ Τσώκου

Η Βίκυ Τσώκου με την ιδιότητα της Coach του HeartMath Institute και ως Life Coach Γυναικών, κάνει σεμινάρια και ομιλίες πάνω στη Συναισθηματική και Νοητική Ευημερία, στην Ευτυχία και στις Σχέσεις.
Στόχος της Βίκυς είναι να μάθουν όσο γίνεται περισσότεροι άνθρωποι να αυτο-ρυθμίζονται θετικά, αξιοποιώντας τη Νοημοσύνη της Καρδιάς και τη Δύναμη του Νου ώστε να βρίσκονται λύσεις ακόμη και σε προβλήματα που φαίνονται άλυτα, να βελτιώνεται η εσωτερική και εξωτερική επικοινωνία, να ενδυναμώνονται οι σχέσεις, να ενισχύεται η διαίσθηση και να αυξάνεται η πνευματική και σωματική ενέργεια. Με σύνθημα ‘Και Γίνεται-Και Μπορείς’ καθοδηγεί το κοινό της να ανακαλύψει πως η Ευτυχία είναι μια δεξιότητα που όλοι μας κατέχουμε.

Ιστοσελίδα
Δείτε όλα τα άρθρα

Λάβετε τα άρθρα που σας ενδιαφέρουν στο e-mail σας

Διαβάστε επίσης
Έχω κάνει ήδη LIKE. Μην μου το ξαναδείξετε