Η ζωή θέλει να την κοιτάς κατάματα
Θέλει θάρρος και θράσος η ζωή
Το κλάμα αυτό που ανεβαίνει στο στέρνο σου να μην το κόβεις
Το κλάμα σου να μη φωλιάζει στη ψυχή
Άστο αμολυτό να βγει να σε λερώσει
Advertisment
Να μη φοβάσαι να λερωθείς
Θέλει λάσπη και αίμα η ζωή
Μόνο σαν σε βλέπει καταγής σου δίνει το νερό της
Νερό για να πλυθείς και εκεί κάπου να ξαναγεννηθείς
Με όσο χρόνο σου απομένει
Γιατί η ζωή δεν θέλει χρόνο
Δεν έχει χρόνο
Advertisment
Έχει υφή χρώμα και μυρωδιά
Μα χρόνο να μην καρτεράς
Στο καρτέρι σου να δεις πως τίποτα δεν θα ‘ρθεί
Αν στο δάσος της ζωής σου δεν χαθείς,
Φως δεν πρόκειται να δεις.
Άντα Κοσκινά
