Εύχομαι τα καλύτερα σε σένα που έχασες ένα αγαπημένο σου πρόσωπο. Σε σένα που ένας άνθρωπός σου που μέχρι εχθές ήταν εδώ, τώρα πια δεν είναι στη ζωή.

Η απώλεια είναι μια νέα τάξη πραγμάτων. Κάτι έρχεται, κάτι φεύγει. Ένας ορίζοντας που πρέπει να περάσουμε, για να βρεθούμε σε μια καινούρια ζωή. Και να σου πω και κάτι; Είναι οκ.

Είναι οκ όπως και να αισθανθείς, όπως και να λειτουργήσεις. Εξάλλου, το πένθος κάποια στιγμή θα σου χτυπήσει την πόρτα και δεν θα σε αφήσει να φύγεις. Θα το νιώσεις στο πετσί σου αργά ή γρήγορα. Και αυτόν τον πόνο, αν τον αγκαλιάσεις, θα σε κάνει δυνατότερο, σου το υπόσχομαι.

Δεν θα είναι εύκολο. Για την ακρίβεια, θα είναι ένα από τα δυσκολότερα πράγματα που έχεις να κάνεις στη ζωή σου. Αυτό που συνέβη θα γίνει μια μέρα δύναμή σου. Είναι κομμάτι της ιστορίας σου. Έτσι είναι η ζωή. Το μόνο σίγουρο στη ζωή είναι ο θάνατος.

Αλλά σου το ορκίζομαι ότι μια μέρα θα ξυπνήσεις και ο πόνος σου θα γίνει δημιουργικότητα, χαρά, αγάπη, συγκίνηση και ευγνωμοσύνη και θα σε βάλει σε μια ζωή με νέες προτεραιότητες και πάντα έχοντας στον νου τους αγαπημένους σου που δεν είναι πια στη ζωή.

Δεν είναι στη ζωή αλλά είναι μέσα σου. Και δεν μπορεί κανένας να σου τους πάρει. Η απώλεια έχει να μας διδάξει πολλά. Αγάπα τον εαυτό σου. Άφησέ τον να ακούσει αυτά που έχει να σου πει η απώλεια, κάνε όπως νιώθεις. Εξωτερίκευσε τα συναισθήματά σου, πες στους ανθρώπους σου που είναι στη ζωή πόσο τους αγαπάς, συγχώρεσε, δέξου, μην ξεχνάς, ταξίδεψε, άκου, μίλα, κλάψε, γέλα, δώσε χρόνο και χώρο στον εαυτό σου.

Βγάλε από μέσα σου όλα αυτά που έχεις να πεις. Και θα δεις ότι τις πιο σκοτεινές στιγμές θα γνωρίσεις πολλούς με παρόμοια ιστορία. Θα δεις πτυχές του εαυτού σου που ποτέ δεν ήξερες. Κάποιοι θα σε αφήσουν, γιατί δεν θα μπορούν να είναι κοντά σου. Θα μάθεις πολλά και από αυτό.

Κάποιοι θα παραμείνουν και θα γίνουν οικογένειά σου. Κάποιοι καινούριοι θα έρθουν. Περιμένουν στην επόμενη στροφή, γιατί ο πόνος και η θλίψη ενώνουν τους ανθρώπους. Οι άνθρωποι έρχονται πολύ κοντά μέσα από τέτοιες καταστάσεις.

Η απώλεια είναι ένας κάμπος, που πρέπει να τον περάσεις, για να φτάσεις στη θάλασσα. Η απώλεια δε θα περάσει πότε. Δε θα αλλάξει. Δυστυχώς το τέλος θα χαρακωθεί στα χέρια σου αλλά μην ξεχνάς πως ό, τι δε μας σκοτώνει, μας κάνει πιο δυνατούς. Μπορεί οι πληγές να μην κλείσουν ποτέ αλλά θα είναι σημάδια της δικής σου δύναμης.

Αυτήν τη δύναμη δε θα τη συνειδητοποιούσες ποτέ αν δεν περνούσες από αυτό το στάδιο. Ζήσε για σένα και για όσα έζησες με τους αγαπημένους σου. Είναι αλήθεια ότι για να ζήσεις πραγματικά, πρέπει κάποιες φορές να πεθάνεις. Ζήσε.

Vigil

Photo: Author/Depositphotos

Συγγραφέας Γιάγκος Πλατής

Eίμαι πτυχιούχος του τμήματος κοινωνιολογίας στο Πάντειο, μουσικός και αρθρογράφος. Μου αρέσει να γράφω ιστορίες, στίχους και κείμενα. Μια μέρα ονειρεύομαι να συνδυάσω την ψυχοθεραπεία με την τέχνη. Πιστεύω πως η τέχνη μας βοηθάει να κάνουμε ερωτήσεις ενώ η ψυχοθεραπεία μας δίνει απαντήσεις. Αγαπώ τα ταξίδια, το διάβασμα και το σινεμά, γιατί μου μαθαίνουν ότι η απόλαυση βρίσκεται στις μικρές στιγμές. Μια μέρα ελπίζω να δημοσιεύσω κάποια βιβλία που έχω στην άκρη, όπως και κάποια μουσικά πρότζεκτ. Υπογράφω τα κείμενά μου με το όνομα «Vigil».
Όλα όσα ζήσαμε, είναι οι οδηγοί μας. Υπάρχουν άνθρωποι που γεννιούνται στο φως και πηγαίνουν στο φως. Και υπάρχουν άνθρωποι που γεννιούνται στο σκοτάδι και πηγαίνουν και αυτοί στο φως.

Δείτε όλα τα άρθρα

Λάβετε τα άρθρα που σας ενδιαφέρουν στο e-mail σας

Διαβάστε επίσης
Έχω κάνει ήδη LIKE. Μην μου το ξαναδείξετε