Σε πολλές από τις πιο συνηθισμένες φωτογραφίες που δείχνουν το Πεκίνο, οι κάτοικοι φορούν μάσκα. Η ατμοσφαιρική ρύπανση έχει γίνει χαρακτηριστικό του αστικού Κινέζικου τοπίου.

Υπήρχε μια άλλη πόλη όμως, όπου η ρύπανση του αέρα φάνταζε μόνιμη. Σε αυτή την άλλη πόλη τη δεκαετία του ’60, οι νοικοκυρές της εποχής φύτευαν τις ντομάτες τους σε κλειστά βαγόνια• όταν μια ριπή μολυσμένου αέρα τρύπωνε σε αυτά, οι ντομάτες μπορούσαν να πέσουν από το τοξικό σύννεφο.

Όσο για το θειάφι, οι κάτοικοι μπορούσαν να το γευτούν μόλις έβγαιναν από το σπίτι τους. Η ρύπανση ήταν τόσο έντονη που μαύριζε τη γη: η όξινη βροχή μαζί με τις εξορύξεις, έκαναν το έδαφος άγονο, αφήνοντας το μεγαλύτερο κομμάτι της περιοχής να μοιάζει σαν σεληνιακό τοπίο.

40 χρόνια πριν, η Καναδική πόλη του Sudbury ήταν ένας «σκοτεινός» τόπος, που είχε καταστραφεί από τη μόλυνση που προερχόταν από τις εξορύξεις και την βιομηχανοποίηση. Τώρα, χάρη σε δεκαετίες προσπαθειών αποκατάστασης της περιοχής, η ποιότητα του αέρα θεωρείται ως μία από τις καλύτερες σε όλη την πολιτεία του Οντάριο.

Και όχι μόνο αυτό, αλλά ο τόπος έχει και πάλι ζωντανέψει με δέντρα και πράσινο παντού. Λίμνες που κάποτε ήταν όξινες και «νεκρές» από ζωή τώρα διαθέτουν ένα πλούσιο οικοσύστημα.

Η μεταμόρφωση του Sudbury έχει γίνει ένα τόσο θετικό παράδειγμα περιβαλλοντικής αποκατάστασης, που το Laurentian University διδάσκει ένα ολόκληρο μάθημα βασισμένο στις επαναστατικές πρακτικές που χρησιμοποιήθηκαν – και τώρα θα βοηθήσουν τους φοιτητές να μπορούν στο μέλλον να εφαρμόσουν τα μαθήματα αυτά σε άλλες μολυσμένες περιοχές σε όλο τον κόσμο.

«Η ιστορία του Sudbury είναι μια ιστορία επιτυχίας», δήλωσε ο Dr. John Gunn, καθηγητής του Πανεπιστημίου. «Μία από τις πιο κατεστραμμένες περιοχές στον πλανήτη – με τη βοήθεια της βιομηχανίας, της κυβέρνησης, των πανεπιστημίων και των κατοίκων – κατάφερε μια αξιοσημείωτη βελτίωση στη φύση και στις ζωές των ανθρώπων».

Πηγές

Λάβετε τα άρθρα που σας ενδιαφέρουν στο e-mail σας

Διαβάστε επίσης
Έχω κάνει ήδη LIKE. Μην μου το ξαναδείξετε