Η ποιήτρια Κική Δημουλά περιγράφει ποιητικά, ένα φαινόμενο που χαρακτηρίζει τους περισσότερους ανθρώπους στη σύγχρονη ζωή: την υπερβολική προσπάθεια που κάνουμε για να ικανοποιήσουμε όλους τους άλλους, εκτός από τον εαυτό μας, όπως και το γεγονός πως δε λέμε ποτέ όχι.

Οι περισσότεροι άνθρωποι μάθαμε από την παιδική μας ηλικία να κάνουμε τα πάντα για να αποκτήσουμε την αγάπη των άλλων. Ως βρέφη προσπαθούσαμε να ικανοποιήσουμε τους φροντιστές μας για να μη χάσουμε την αγάπη τους, ως παιδιά προσπαθούσαμε να έχουμε καλές επιδόσεις σε διάφορους τομείς για να αισθανόμαστε πως οι άλλοι είναι ικανοποιημένοι.

Και αυτό το μοτίβο συμπεριφοράς επαναλαμβάνεται και στην ενήλικη ζωή μας. Κλείνουμε τον εαυτό μας μέσα σε υπερβολικές απαιτήσεις, τρέχουμε καθημερινά και δε μας αφιερώνουμε ποτέ χρόνο, επειδή θεωρούμε πως αν δώσουμε τα πάντα, οι άλλοι θα μας αγαπήσουν. Και όσο πιο συναισθηματικά απόμακροι είναι οι άλλοι, τόσο εμείς περισσότερο προσπαθούμε για την αγάπη τους.

Αυτή η παγίδα στην οποία πέφτουμε προκειμένου να ικανοποιούμε τους άλλους, ελλοχεύει δύο βασικούς κινδύνους: πρώτον, οι άλλοι μπορεί να είναι πιο συγκρατημένοι απέναντί μας επειδή αισθάνονται ενοχή και θεωρούν πως παίρνουν περισσότερα από αυτά που δίνουν. Και δεύτερον, υπάρχει και ο κίνδυνος οι άλλοι να βρουν μία αφορμή στο να μας εκμεταλλεύονται προκειμένου να λαμβάνουν ακόμα πιο πολλά.

Σε ένα σεμινάριο Ψυχολογίας που παρακολούθησα πρόσφατα, άκουσα την εξής φράση: «Ο άνθρωπος ωριμάζει πραγματικά όταν μάθει να λέει όχι». Δεν είναι σκοπός μου σε αυτή τη ζωή να υπηρετώ τους άλλους, δεν είναι απαραίτητο να ικανοποιώ τους πάντες.

Το  «όχι» είναι μία μαγική λέξη που σε μερικές περιστάσεις θα έπρεπε να το χρησιμοποιούμε χωρίς ενοχή. Όπως και το περνάω χρόνο με εμένα, να υπάρχει κάθε μέρα λίγη ώρα την οποία θα δεσμεύομαι να αφιερώνω αποκλειστικά στον εαυτό μου. Χωρίς ενοχή.

Δεν είναι ο μοναδικός σκοπός της ζωής μου να προσφέρω, να προσπαθώ ώστε να είναι οι άλλοι ικανοποιημένοι και ποτέ ο εαυτός μου. Ζω και για εμένα, ζω για να ικανοποιώ και εμένα. Το να λες «όχι» είναι ένα δείγμα αγάπης απέναντι στον εαυτό σου. Μάθε να το χρησιμοποιείς εκεί που πρέπει.

Μαρία Σκαμπαρδώνη

Συγγραφέας Μαρία Σκαμπαρδώνη

Ονομάζομαι Μαρία Σκαμπαρδώνη, είμαι 24 ετών και είμαι δημοσιογράφος. Από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου γράφω γιατί αυτός είναι ο δικός μου τρόπος να μοιράζομαι τις σκέψεις μου και να έρχομαι πιο κοντά με τους ανθρώπους. Όνειρο και σκοπός της ζωής μου είναι μετά από χρόνια να θεωρούμαι μία από τις καλύτερες πένες της χώρας μου –και γιατί όχι; - και του κόσμου. Η φράση της ζωής μου είναι αυτή που έλεγε η σπουδαία Audrey Hepburn: Nothing is impossible. Even the word, itself, says I’m possible!’’

Δείτε όλα τα άρθρα

Λάβετε τα άρθρα που σας ενδιαφέρουν στο e-mail σας

Διαβάστε επίσης
Έχω κάνει ήδη LIKE. Μην μου το ξαναδείξετε