Η ζωή είναι μια αντανάκλαση της συναίσθησής μας. Με άλλα λόγια, βρίσκουμε αυτό που ψάχνουμε. Όταν δούλευα με ασθενείς και τα μοτίβα και τις συμπεριφορές των συμπτωμάτων τους, το διαπίστωσα αυτό πέρα από κάθε αμφιβολία.

Τώρα που μπορούσα να αντιλαμβάνομαι ενεργά την ανεπαίσθητη, ενεργειακή πραγματικότητα που λάμβανε χώρα πίσω από την επιφάνεια, παρατήρησα ότι τα ενεργειακά πεδία των ανθρώπων δονούνταν με διαφορετικούς τρόπους καθώς συνέχιζαν την καθημερινή ρουτίνα τους. Παρακολουθούσα τους ασθενείς μου για να βλέπω αν τα συμπτώματά τους ταίριαζαν με τις διαταραχές που είχα παρατηρήσει στο ενεργειακό τους πεδίο.

Έβλεπα περίπου πενήντα με εξήντα ασθενείς στις δέκα ώρες που δούλευα τη μέρα, κι έτσι μπόρεσα να συγκεντρώσω μεθοδικά αρκετές σημαντικές πληροφορίες. Όλα όσα έβλεπα και ένιωθα, επιβεβαίωναν ότι είμαστε έξυπνη, αντιδραστική ενέργεια που δονείται με διαφορετικούς τρόπους, ανάλογα με τις σκέψεις και τα συναισθήματά μας. Για παράδειγμα, έβλεπα ότι όταν κάποιος εμπνεόταν από κάτι που συζητούσαμε, η ενέργειά του δονούνταν ζωηρή και φωτεινή.

Αν κάποιος μιλούσε για κάτι που «έπρεπε να κάνει», η ενέργειά του γινόταν ασήμαντη και μικρή. Μπορούσα επίσης να ξέρω αν κάποιος ήταν αμήχανος ή έλεγε κάτι διαφορετικό από αυτό που πραγματικά αισθανόταν, γιατί το ενεργειακό πεδίο του «έτρεμε». Αντί να συγκεντρώνω όλες αυτές τις πληροφορίες από τη γλώσσα του σώματος ή τον τόνο και τις διακυμάνσεις της φωνής, το έβλεπα στην κυριολεξία σαν αλλαγές δονήσεων στο ενεργειακό πεδίο του, όπου τα χρώματα και τα μοτίβα κυμάτων άλλαζαν.

Όσο μεγάλωνε η εμπειρία μου, παρατηρούσα συγκεκριμένα μοτίβα στην ενέργεια. Για παράδειγμα, το ενεργειακό πεδίο ενός ατόμου-«θύματος» που ήταν παγιδευμένο στις καταστάσεις και το οποίο διατηρούσε την αντίληψη ότι ήταν ανίκανο να αλλάξει τη ζωή ή τις σχέσεις του, παρουσιαζόταν αραιό και διασκορπισμένο περίπου ένα μέτρο από το σώμα του.

Αυτό ερχόταν σε μεγάλη αντίθεση με το πυκνό και γερό ενεργειακό πεδίο που είχε πλάτος αρκετά μέτρα σε ένα άτομο που ένιωθε πραγματική αυτοπεποίθηση και είχε αποφασίσει να εκμεταλλευτεί τη δύναμή του και να πάρει πρωτοβουλία. Ένα τρίτο μοτίβο που παρατήρησα, παρόλο που ήταν λιγότερο συχνό, ήταν το μεγάλο σύστημα ενέργειας με τη δυνατή κυκλοφορία που εμφανιζόταν σε κάποιον που έμοιαζε ευτυχισμένος, χαρούμενος, ανοιχτός και γεμάτος έμπνευση.

Μέσα στον πυρήνα του σώματός τους, τα ενεργειακά πεδία αυτών των ανθρώπων μερικές φορές έφταναν πιο ψηλά από την οροφή του δωματίου και επικαλύπτονταν με τα ενεργειακά πεδία των άλλων ανθρώπων γύρω τους. Ήταν σαν να μπορούσα να βλέπω μέσα από τον σωματικό εαυτό των ανθρώπων την πραγματική ουσία τους και στην πραγματικότητα να βλέπω την αντίληψη που είχαν για τη ζωή τους.

Παρατηρώντας επανειλημμένα αυτά τα τρία γενικά μοτίβα, ανακάλυψα ένα φάσμα ενεργειακών μοτίβων και τις αντιλήψεις της ζωής με τις οποίες αντιστοιχούν. Έτσι ανακάλυψα το Μοντέλο Αφύπνισης. Το αν η ενέργεια ενός ανθρώπου ήταν διασκορπισμένη και στην επιφάνεια του πεδίου του –ή, αντίθετα, το αν ήταν ενιαία, ρευστή και συγκεντρωμένη στον πυρήνα– έμοιαζε να αντανακλά άμεσα (και αργότερα συνειδητοποίησα ότι καθόριζε) το αν αυτός ο άνθρωπος ζούσε στην Πίσω Όψη του Μοντέλου ή στην Μπροστινή.

Με άλλα λόγια, όσο πιο ενιαίο ήταν το ενεργειακό πεδίο στον πυρήνα τους, τόσο μεγαλύτερη κατανόηση είχαν για την πραγματική τους φύση και δύναμη. Αυτή ήταν μια συναρπαστική ανακάλυψη στην κατανόηση του τι απαιτείται να κάνουμε για την αλλαγή από την Προστατευτική Προσωπικότητα στον Εκφραστικό Εαυτό. Αν μπορούσαμε να αλλάζουμε συνειδητά το ενεργειακό μας μοτίβο από διασκορπισμένο σε ενιαίο, σκέφτηκα, θα μπορούσαμε να δημιουργούμε συνειδητά τα κυκλώματα για να βιώνουμε τον εαυτό μας ως Εκφραστικό Εαυτό.

Διασκορπισμένη ενέργεια είναι η ενέργεια που δεν ρέει ομαλά ή δυνατά. Φανταστείτε τι θα γινόταν αν ρίχναμε ένα σακί με πέτρες σε ένα ρυάκι. Το νερό θα «πιτσιλούσε» προς όλες τις κατευθύνσεις. Μπορεί να άφηνε λιμνούλες από νερά έξω από το ρυάκι. Αυτός ο διασκορπισμός θα δημιουργούσε αδυναμία στη γενική ορμή του νερού· κάποιο από αυτό θα κυλούσε γύρω από τα εμπόδια, που θα λειτουργούσαν σαν ένα φράγμα στο ρυάκι, αντί να ρέει γρήγορα.

Οι πέτρες είναι όπως τα εμπόδια στο ενεργειακό σας πεδίο. Όλα αυτά δημιουργούν παρεμβολή, η οποία είναι ένα υποπροϊόν της αργής ροής ενέργειας, η οποία δεν μπορεί να διατηρήσει αρκετή ορμή για να υποστηρίξει την υγεία και τη ζωντάνια στο σώμα και στη ζωή μας. Αυτό είναι επίσης ένα παράδειγμα έλλειψης κυκλώματος μέσα στην περιοχή της μπλοκαρισμένης ροής. Αν υπήρχαν τα κυκλώματα, η ενέργεια θα έρεε.

Απόσπασμα από το βιβλίο της Sue Morter με τίτλο «Ξεκλειδώστε την ενέργεια» που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Διόπτρα και μπορείτε να το βρείτε εδώ

Λάβετε τα άρθρα που σας ενδιαφέρουν στο e-mail σας

Έχω κάνει ήδη LIKE. Μην μου το ξαναδείξετε