Μία μόνιμη αναμονή για την αναγνώριση που δεν έρχεται ποτέ…

Μία μόνιμη προσμονή ενός μπράβο, ενός χειροκροτήματος, μιας θετικής κουβέντας...

Μία μόνιμη αναμονή για την αναγνώριση που δεν έρχεται ποτέ...

Η αναγνώριση που ποτέ δεν έρχεται . . .

Μία μόνιμη αναμονή για την αναγνώριση . .

Advertisment

Μία μόνιμη προσμονή ενός μπράβο, ενός χειροκροτήματος, μιας θετικής κουβέντας που θα ήθελες όμως να ερχόταν αβίαστα, αυθόρμητα . . .

Μία αναμονή μιας κουβέντας συνήθως από ανθρώπους που είναι όμως ακατάλληλοι ή απλά έτυχε να είναι συγγενείς μας. . . (δυστυχώς τους συγγενείς δεν τους επιλέγουμε) ή απλά ζούνε τα δικά τους τραύματα, τους φόβους μέσα στους οποίους είναι εγκλωβισμένοι και στη δική τους ματαιοδοξία. . .

Μία αναμονή μιας κουβέντας που προσμένεις και σχεδόν κυνηγάς, με μία λαχτάρα που δεν τελειώνει ποτέ.

Advertisment

Μία αναμονή μιας αναγνώρισης που εσύ τη δίνεις αβίαστα και πάντα συγκρίνεις με όλα όσα κάνεις και όλα όσα θα έκανες εσύ στη θέση των άλλων. . .

Μία αναμονή που δεν τελειώνει ποτέ, γιατί σχεδόν πάντα εστιάζεις στα ελάχιστα θετικά που συμβαίνουν και που έχεις τόσο μεγάλη ανάγκη να δεις για να νιώσεις σημαντική / σημαντικός μέσα από τα μάτια τους και μέσα στα μάτια τους. . .

Μία αναμονή που δεν τελειώνει ποτέ όμως, γιατί δεν την αφήνεις να τελειώσει . .

Και κάπου εκεί εσύ . .

Σε ένα ατελείωτο κυνήγι του χρόνου, σε ένα ατελείωτο κυνήγι επιλεκτικής προσοχής . .

Και κάπου εκεί εσύ . . .

Να καταβάλλεις όλες σου τις δυνάμεις γι’ αυτό το μπράβο, να προσπαθείς με κάθε τρόπο να τα καταφέρεις, να γίνεις αποδεκτή / αποδεκτός . . και όταν δεν το ακούς πλημμυρίζεις από θυμό, από παράπονο, από πόνο, από το φόβο της απόρριψης, της μοναξιάς και της απώλειας.

Και κάπου εκεί εσύ . .

Να παλεύεις να αντέξεις. . .

Και δεν θα σου πω να μην αντέξεις. . . Άντεξε και πάλεψε . . .

Άντεξε και πάλεψε όμως για όσα θέλεις . . .

Όμως . . .

Μην προσπαθείς να χωρέσεις στη ζωή σου. .

Μην προσπαθείς να γίνεις μικρή / μικρός εσύ, για να ψηλώσει ο άλλος. .

Αποδέξου ότι υπάρχουν και κάποια γιατί που θα μείνουν αναπάντητα. . . Και δεν πρέπει να τα αποδεχτείς. . . Πρέπει απλά να τα σεβαστείς και να προχωρήσεις . .

Λάβετε καθημερινά τα άρθρα μας στο e-mail σας

Σχετικά θέματα

Η ζωή στο Matrix | Το σύμπαν ως προσομοίωση
Το Πάσχα ως ένα εξελικτικό πέρασμα σε αλλαγές με διεύρυνση αγάπης
Οι άνθρωποί μας φεύγουν, αλλά ζουν παντοτινά μέσα μας
«Το αγέννητο παιδί μου…»

Πρόσφατα Άρθρα

Εναλλακτική Δράση