Και οι γονείς κάνουν λάθη: Όταν πιστεύουμε ότι δεν είμαστε…«πρωινοί τύποι»
Ένα πράγμα που δεν ήθελα να κάνω ως γονιός ήταν να δίνω εντολές σε όλη την οικογένεια γεμάτη άγχος κάθε πρωί. Παρά τις καλές μου προθέσεις, ωστόσο, έπιασα τον εαυτό μου να τρέχω δεξιά αριστερά, γαβγίζοντας εντολές και εκτοξεύοντας τελεσίγραφα. Το άγχος με κατέλαβε και κατέληξα η αγχωμένη, θυμωμένη μαμά που δεν ήθελα να είμαι.
Ήξερα ότι η αναπλαισίωση των Δανών βασιζόταν στην ιδέα ότι όλες οι αλλαγές αρχίζουν με μια αλλαγή στη γλώσσα, οπότε άρχισα να επανεξετάζω τις περιοριστικές πεποιθήσεις μου. Κάτι που επαναλάμβανα ατέρμονα στον εαυτό μου ήταν:
Advertisment
«Απλώς δεν είμαι πρωινός τύπος». Από πού μου είχε έρθει η ιδέα αυτή – και πόσο αληθινή ήταν; Δεν ίσχυε επίσης ότι:
«Λατρεύω τα πρωινά με τα παιδιά όταν ξυπνάω νωρίτερα και ετοιμάζομαι πρώτα»; Ναι, κι αυτό ίσχυε.
Οπότε άρχισα να το επαναλαμβάνω αυτό σαν μάντρα και έκανα κάποια πράγματα από το προηγούμενο βράδυ, αντί να τα αφήνω όλα για την τελευταία στιγμή. Δούλεψα πάνω στις συνήθειές μου πριν τον ύπνο και έκανα πολύ πιο σαφείς τις πρωινές μας ρουτίνες. Δοκίμασα να προ-πλαισιώνω το πράσινο σενάριό μου το προηγούμενο βράδυ, ρωτώντας τον εαυτό μου πώς ήθελα να είναι το πρωινό μου με τα παιδιά και πώς θα ήθελα να νιώθω. Το οραματίστηκα και αυτό είχε μια τρομερά θετική επίδραση. Μπορεί να ακούγεται χαζό, αλλά προσπάθησα να θυμίζω στον εαυτό μου την πρόθεσή μου μόλις ξυπνούσα, λέγοντας από μέσα μου: «Θα έχω μια καλή ημέρα σήμερα».
Advertisment
Χωνόμουν στο κρεβάτι με τα παιδιά για αγκαλίτσες και χαδάκια όσο πιο συχνά μπορούσα. Τραγουδούσα τραγούδια για το πρωί και προσπαθούσα να έχω πιο παιχνιδιάρικη διάθεση. Άναβα κεριά στο τραπέζι του πρωινού για να δημιουργήσω μια ατμό-σφαιρα hygge, και φρόντιζα να βλέπω τον χρόνο αυτό ως ιερό. Δεν ήταν μαγικό ραβδί. Δεν είχα πάντα την υπομονή και μερικές φορές ξαναγινόμουν η τρελαμένη μαμά. Αλλά ζητούσα συγγνώμη όταν το έκανα, και ήμουν πιο ειλικρινής όταν είχα φτάσει στα όριά μου. Προσπάθησα να είμαι επιεικής με τον εαυτό μου, αντί να με κατηγορώ.
Αυτή η απλή πράξη καλοσύνης απέναντι στον εαυτό μου με έκανε να φέρομαι καλύτερα στους άλλους. Όταν ξυπνούσα και χρησιμοποιούσα έναν πιο θετικό λόγο, ήταν σαν να άνοιγα ένα παράθυρο στη θετικότητα και στην ομορφιά που ήταν διαθέσιμες στην αρχή της ημέρας μας. Όλα αυτά ήταν ανέκαθεν εκεί – τα λόγια μου απλώς το έκαναν ευκολότερο να τα βλέπω.
Συμβουλές για τους γονείς σύμφωνα με το μοντέλο PARENT
Παιχνίδι
Η παιχνιδιάρικη διάθεση μπορεί να είναι μια καλή λύση αν το παιδί σας είναι θλιμμένο, κουρασμένο ή μη συνεργάσιμο τα πρωινά. Επίσης, θα βοηθάει κι εσάς να έχετε μια καλύτερη ημέρα. Το θέμα είναι η στάση σας. Αν αφιερώσετε πέντε λεπτά για να συνδεθείτε με το παιδί το πρωί, θα δείτε τεράστια διαφορά, είτε χωθείτε κι εσείς στο κρεβάτι του για μια αγκαλίτσα είτε παίξετε με τα δάχτυλά του είτε τραγουδήσετε ένα πρωινό τραγούδι για να τους ξυπνήσετε όλους.
Ένα παιχνιδιάρικο ξεκίνημα της ημέρας θα δημιουργήσει καλύτερη διάθεση σε όλους. Χρησιμοποιήστε κάποιο παιχνίδι για να παρακινήσετε το παιδί σας: «Ντύσου γρήγορα για να προλάβουμε να φτιάξουμε ένα παζλ πριν φύγουμε». Δοκιμάστε τον σαρκασμό και το χιούμορ με τους προεφήβους και τους εφήβους σας (αντί για γκρίνια): «Βλέπω πως προχωράς με βήμα χελώνας. Τι πιθανότητες έχουμε να φύγουμε στην ώρα μας;».
Αυθεντικότητα
Όσο πιο ειλικρινείς μπορείτε να είστε με τον εαυτό σας, τόσο πιο αυθεντικοί θα είστε με τα παιδιά σας το πρωί. Αναρωτηθείτε: «Πώς αισθάνομαι; Πόση ενέργεια έχω;».
Να είστε αυθεντικοί δεν σημαίνει να φωνάζετε και να τσιρίζετε επειδή «έτσι αισθάνεστε», όπως δεν σημαίνει να καρφιτσώνετε στο πρόσωπό σας ένα ψεύτικο χαμόγελο και να χρησιμοποιείτε έναν χαρούμενο τόνο ενώ καταπιέζετε την οργή σας. Σημαίνει να αποκρυπτογραφήσετε τι πραγματικά σας συμβαίνει συναισθηματικά.
Τα δύσκολα συναισθήματά μας εξαφανίζονται πολύ πιο γρήγορα αν απλώς τα αναγνωρίσουμε και τα αποδεχτούμε, αντί να τα αγνοήσουμε. Το κλειδί είναι να νιώθουμε περιέργεια γι’ αυτό που αισθανόμαστε και να φερόμαστε στον εαυτό μας με την ίδια καλοσύνη με την οποία θα θέλαμε να φερόμαστε στα παιδιά μας. Μπορεί να σκέφτεστε: Το πρωινό μου είναι απαίσιο και αισθάνομαι ανήμπορη. Δοκιμάστε να πείτε στον εαυτό σας: «Είμαι θυμωμένη επειδή ήθελα αυτό το πρωινό να πάει καλύτερα. Αισθάνομαι ότι είμαι κακή μαμά – αλλά δεν είμαι κακή μαμά. Απλώς έχω μια άσχημη μέρα». Να θυμάστε ότι μπορεί να λατρεύετε το γεγονός ότι είστε γονείς και ταυτόχρονα να έχετε μια άσχημη μέρα ως γονείς – μπορούν να ισχύουν και τα δύο.
Αναπλαισίωση
Μην κολλάτε αρνητικές ταμπέλες πάνω σε εσάς ή στο παιδί σας. Όπως ανακάλυψα για τον εαυτό μου, αν πείτε ότι δεν είστε «πρωινός τύπος» ή ότι «μισείτε» τα πρωινά, ενισχύετε την πεποίθηση αυτή. Αν πείτε «Όταν ξυπνάω νωρίτερα για να ετοιμαστώ και έχω αρκετό χρόνο για hygge και παιχνίδια, απολαμβάνω πραγματικά το πρωί», τότε αλλάζετε ολόκληρη την εμπειρία σας. Οι επιστημονικές έρευνες το στηρίζουν αυτό συστηματικά. Οι λέξεις που χρησιμοποιούμε έχουν απίστευτη δύναμη. Αν χαρακτηρίσετε το παιδί σας «αφηρημένο» ή «ξεχασιάρη», όταν δεν μπορεί να βρει τα παπούτσια και την τσάντα του, οι χαρακτηρισμοί αυτοί θα επηρεάσουν το σύστημα πεποιθήσεών του. Μπορεί να σκεφτεί: Αν η μαμά και ο μπαμπάς λένε ότι είμαι αφηρημένος και ξεχασιάρης, μάλλον θα είμαι.
Αν απλώς αλλάξετε τη γλώσσα που χρησιμοποιείτε για να εστιάσετε στις πιο θετικές λεπτομέρειες (και πάντοτε υπάρχουν θετικές λεπτομέρειες), μπορείτε να χτίσετε ένα θετικό αφήγημα, αντί για ένα αρνητικό. Να θυμάστε ότι όλες οι συμπεριφορές κρύβουν πίσω τους κάποιο νόημα. Οι προέφηβοί σας μπορεί να βιώνουν τεράστιες μεταβολές στον εγκέφαλό τους. Μπορεί να είναι κουρασμένοι ή να αναπτύσσονται και γι’ αυτό να είναι αφηρημένοι. Προσπαθήστε να είστε υποστηρικτικοί και όχι να τους κάνετε να ντρέπονται, να τους δημιουργείτε ενοχές ή να τους επικρίνετε. Προτείνετέ τους κάποια κόλπα, όπως να βάζουν πάντα την τσάντα τους στο ίδιο μέρος ή να φτιάχνουν μια λίστα με ό,τι πρέπει να πάρουν μαζί τους στο σχολείο κάθε μέρα. Φροντίστε να παρατηρείτε πότε τα πράγματα πάνε καλά, και τις αξίες που σας αρέσουν στο παιδί σας, ώστε να ενισχύετε μόνιμα το θετικό αφήγημα.
Ενσυναίσθηση
Τι μπορείτε ρεαλιστικά να περιμένετε από το παιδί σας σε σχέση με την πρωινή του ρουτίνα; Αυτό ποικίλλει ανάλογα με την ηλικία και τις ικανότητές του. Είναι ανεξάρτητο; Χρειάζεται περισσότερο χρόνο για να ντυθεί; Όλοι οι γονείς και όλα τα παιδιά έχουν κάποια θέματα το πρωί, ό,τι κι αν γίνει. Αυτό είναι φυσιολογικό. Ζητήστε συγγνώμη αν είχατε ένα άσχημο πρωινό: «Με συγχωρείς για το πρωί. Ήμουν σε πολύ κακή διάθεση. Δεν έφταιγες εσύ». Οι στιγμές αυτές του αναστοχασμού και της μεταμέλειας είναι που βοηθούν να δημιουργήσουμε σεβασμό και δέσιμο με τα παιδιά μας (αντίθετα με αυτό που πολλοί γονείς πιστεύουν). Στη Δανία λένε: «Όταν το παιδί σου συμπεριφέρεται με τρόπο που δεν προκαλεί καλοσύνη ή μια αγκαλιά, συχνά χρειάζεται ακριβώς αυτό». Αυτό ισχύει για όλους μας, από νήπια μέχρι εφήβους και γονείς. Καλό είναι να θυμόμαστε ότι μερικές φορές είναι ακριβώς τις στιγμές που φερόμαστε πιο παράλογα, εγωιστικά και αντιπαθητικά που χρειαζόμαστε περισσότερο την αγάπη των γύρω μας.
Όχι τελεσίγραφα
Διαλέξτε τις μάχες σας. Αποφύγετε την γκρίνια. Χρησιμοποιήστε χιούμορ. Τα παιδιά τρέφονται από την ενέργειά μας, οπότε δουλέψτε πάνω στο άγχος σας, στον τόνο που χρησιμοποιείτε και στη διάθεση που εκπέμπετε πριν τους δώσετε ένα μήνυμα. Μήπως χρειάζεστε πέντε λεπτά για να πάρετε μερικές ανάσες ή να δώσετε τη σκυτάλη στον σύντροφό σας; Δοκιμάστε σχόλια του τύπου «αν, τότε», που οδηγούν σε κάτι πιο παιχνιδιάρικο ή hyggeligt, αντί να χρησιμοποιήσετε απειλές ή τελεσίγραφα. Για παράδειγμα:
«Αν κάνεις πιο γρήγορα και βρεις τα παπούτσια σου, τότε θα βρω το αγαπημένο σου τραγούδι και μπορούμε να το ακούσουμε στο αυτοκίνητο. Για να δούμε ποιος θα φτάσει πρώτος στο αυτοκίνητο».
Το απόσπασμα είναι από το νέο βιβλίο του Robert Greene, Με τον τρόπο των Δανών: Καθημερινές συνήθειες για ευτυχισμένες οικογένειες, που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Διόπτρα
















