Τα ψυχολογικά χαρακτηριστικά του Φυσικού
Τα παιδιά δεν είναι τόσο άδολα όσο θέλουμε να πιστεύουμε. Υποφέρουν από αισθήματα ανημποριάς και αντιλαμβάνονται από νωρίς τη δύναμη που έχει η φυσική τσαχπινιά τους να αντισταθμίζει τις αδυναμίες τους στον κόσμο των ενηλίκων. Μαθαίνουν να παίζουν ένα παιχνίδι: αν η φυσική αθωότητά τους μπορεί να πείσει έναν γονιό να ενδώσει στις επιθυμίες τους σε μία περίπτωση, τότε είναι κάτι που μπορούν να χρησιμοποιήσουν στρατηγικά και σε μια άλλη, προβάλλοντάς την την κατάλληλη στιγμή ώστε να περάσει το δικό τους. Αν η τρωτότητα και η αδυναμία τους είναι τόσο ελκυστικές, τότε μπορούν να τις αξιοποιήσουν σκόπιμα.
Advertisment
Γιατί μας αποπλανά η φυσικότητα των παιδιών; Πρώτον, επειδή ό,τι είναι φυσικό ασκεί πάνω μας μια απόκοσμη επίδραση. Από την αρχή του χρόνου, τα φυσικά φαινόμενα –όπως τα αστραπόβροντα και οι εκλείψεις– γέμιζαν τους ανθρώπους με δέος ανάμεικτο με φόβο. Όσο πιο πολιτισμένοι γινόμαστε, τόσο μεγαλύτερη επίδραση ασκούν πάνω μας αυτά τα φυσικά συμβάντα· ο σύγχρονος κόσμος μάς περιβάλλει με τόσα κατασκευασμένα και τεχνητά πράγματα, ώστε κάτι ξαφνικό και ανεξήγητο μας συναρπάζει. Και τα παιδιά έχουν αυτή τη φυσική δύναμη, αλλά επειδή είναι άνθρωποι και δεν είναι απειλητικά, δεν εμπνέουν τόσο δέος όσο γοητεία. Οι περισσότεροι άνθρωποι προσπαθούν να ευχαριστήσουν τους άλλους, όμως η ικανότητα του παιδιού να ευχαριστεί έρχεται αβίαστα, αψηφώ-ντας κάθε λογική εξήγηση – και αυτό που είναι παράλογο συχνά είναι επικίνδυνα πλανευτικό.
Το σημαντικότερο, το παιδί αντιπροσωπεύει έναν κόσμο από τον οποίο έχουμε εξοριστεί για πάντα. Επειδή η ζωή των ενηλίκων είναι γεμάτη πλήξη και συμβιβασμούς, τρέφουμε την ψευδαίσθηση της παιδικής ηλικίας ως ενός είδους χρυσής εποχής, παρόλο που συχνά μπορεί να είναι περίοδος μεγάλης σύγχυσης και πόνου. Δεν μπορούμε όμως να αρνηθούμε ότι η παιδική ηλικία είχε ορισμένα προνόμια και ότι ως παιδιά είχαμε μια πιο ανάλαφρη στάση απέναντι στη ζωή. Μπροστά σε ένα ιδιαίτερα γοητευτικό παιδί, συχνά μας κυριεύει μια αίσθηση μελαγχολίας: θυμόμαστε το δικό μας χρυσό παρελθόν, τις ιδιότητες που χάσαμε και ευχόμαστε να μπορούσαμε να τις ξαναβρούμε. Και μπροστά στην παρουσία ενός παιδιού, ανακτούμε λίγο από αυτό το χρυσάφι.
Οι φυσικοί πλανευτές είναι άνθρωποι που, με κάποιον τρόπο, απέφυγαν να χάσουν ορισμένα παιδικά χαρακτηριστικά μέσα από τις εμπειρίες της ενήλικης ζωής. Αυτοί οι άνθρωποι μπορούν να εί-ναι εξίσου ισχυροί πλανευτές με ένα παιδί, επειδή το γεγονός ότι διατήρησαν αυτές τις ιδιότητες μοιάζει απόκοσμο και θαυμαστό. Δεν είναι κυριολεκτικά σαν παιδιά, φυσικά· αυτό θα τους έκανε ενοχλητικούς ή αξιολύπητους. Εκείνο που έχουν διατηρήσει είναι το πνεύμα. Μη φανταστείτε ότι αυτή η παιδικότητα βρίσκεται πέρα από τον έλεγχό τους.
Advertisment
Οι Φυσικοί πλανευτές μαθαίνουν από νωρίς πόση αξία έχει να διατηρήσουν μια συγκεκριμένη ιδιότητα, καθώς και την πλανευτική δύναμη που αυτή συνεπάγεται· προσαρμόζονται και βασίζονται σε εκείνα τα παιδικά χαρακτηριστικά που κατάφεραν να διατηρήσουν, όπως ακριβώς το παιδί μαθαίνει να παίζει με τη φυσική γοητεία του. Αυτό είναι το κλειδί. Έχετε τη δύναμη να κάνετε το ίδιο, εφόσον μέσα σε όλους καραδοκεί ένα διαβολικό παιδί που παλεύει να απελευθερωθεί. Για να το πετύχετε, πρέπει να μπορείτε να αφεθείτε ως έναν βαθμό, γιατί δεν υπάρχει τίποτα λιγότερο φυσικό από το να δείχνετε δισταγμό.
Θυμηθείτε το πνεύμα που είχατε κάποτε· αφήστε το να επιστρέψει, χωρίς αμηχανία. Οι άνθρωποι συγχωρούν πολύ ευκολότερα εκείνους που τα δίνουν όλα, που μοιάζουν ανεξέλεγκτα ανόητοι, παρά τον ενήλικο που επιδεικνύει με μισή καρδιά παιδική συμπεριφορά. Να θυμάστε ποιοι ήσαστε πριν γίνετε τόσο ευγενικοί και ταπεινοί. Για να αναλάβετε τον ρόλο του Φυσικού, πρέπει σε κάθε σχέση να τοποθετείτε νοερά τον εαυτό σας στη θέση του παιδιού, του νεότερου.
Τα παρακάτω είναι τα κύρια είδη του ενήλικου Φυσικού. Να έχετε υπόψη ότι οι μεγαλύτεροι φυσικοί πλανευτές είναι συχνά ένα μείγμα αυτών των ιδιοτήτων.
Το απόσπασμα είναι από το νέο βιβλίο του Robert Greene, Η τέχνη της σαγήνης, που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Διόπτρα
















