«ΚΑΘΕ ΑΝΘΡΩΠΟΥ Η ΖΩΗ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑΣ ΔΡΟΜΟΣ μέσα στον εαυτό του, μια προσπάθεια να βρει κάποιο δρόμο, το ίχνος του μονοπατιού. Κανείς ποτέ δεν υπήρξε ολότελα ο εαυτός του, ωστόσο ο καθένας αγωνίζεται να το πετύχει, και ο κουτός και ο ευφυής, όσο καλύτερα μπορεί.
ΟΛΟΙ ΜΑΣ ΩΣ ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΜΑΣ κουβαλάμε τα υπολείμματα της γέννησής μας, τις μεμβράνες και το κέλυφος ενός αρχέγονου κόσμου.Πολλοί δεν καταφέρνουν να γίνουν ποτέ άνθρωποι.
Advertisment
ΠΑΡΑΜΕΝΟΥΝ ΒΑΤΡΑΧΟΙ, ΣΑΥΡΕΣ, ΜΥΡΜΗΓΚΙΑ. Πολλοί είναι άνθρωποι από τη μέση και πάνω και ψάρια από τη μέση και κάτω. Ο καθένας, ωστόσο, αντιπροσωπεύει μια προσπάθεια της φύσης να δημιουργήσει μια ανθρώπινη ύπαρξη. Οι ρίζες μας είναι κοινές. Όλοι προερχόμαστε από την ίδια μήτρα.
ΤΟ ΚΑΘΕ ΑΤΟΜΟ ΞΕΠΕΤΙΕΤΑΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΙΔΙΑ ΑΒΥΣΣΟ, αγωνίζεται να πετύχει τον σκοπό του. Καταλαβαίνουμε ο ένας τον άλλο, μα κάθε άνθρωπος μπορεί να εξηγήσει μόνο τον εαυτό του».
Απόσπασμα από το μυθιστόρημα «Ντέμιαν» του Έρμαν Έσσε, εκδόσεις Καστανιώτη.
Advertisment
