Της Αγγελικής Μπολουδάκη

Αποδέχομαι την αλήθεια μου σημαίνει πως αποδέχομαι όλες τις πλευρές του εαυτού μου, αξιοποιώ καθετί θετικό που διαθέτω, εξοικειώνομαι με τα ελλείμματά μου, δέχομαι πως δεν μπορώ να κάνω τα πάντα, και αλλάζω τις πλευρές εκείνες που επιδέχονται βελτίωση.

Αναγνωρίζω και εκτιμώ ως δώρα ζωής τις ικανότητες και τα ταλέντα μου και αναλαμβάνω την ευθύνη τους με χαρά και περηφάνια, συντροφεύοντας τα σε κάθε βήμα. Δεσμεύομαι με καθετί που εκφράζει τη μοναδικότητά μου και επιτρέπω στον εαυτό μου να πρωτοπορήσει, αλλά και να διαφοροποιηθεί αν χρειαστεί, από οτιδήποτε δοκιμασμένο που πλέον δεν εξυπηρετεί. Επεξεργάζομαι τα συναισθήματα που προκύπτουν από την τόλμη μου, ώστε να μην παραδοθώ στους φόβους μου και ακυρώσω ή υποτιμήσω ή θυσιάσω τον αέρα ελευθερίας μέσα μου.

Εξοικειώνομαι με τα ελλείμματά μου, χωρίς να νιώθω δύσκολα με αυτά, γιατί κάθε συνειδητοποίηση για αυτό που δεν διαθέτω, εξελίσσει την επιθυμία μου να αναλάβω πιο ουσιαστικά αυτό στο οποίο μπορώ να επενδύσω και να εξελίξω.

Δέχομαι πως δεν χρειάζεται να κάνω τα πάντα για τους άλλους, γιατί οι άνθρωποι, που έχουν τη δυνατότητα να με εκτιμήσουν, θα το κάνουν, αξιολογώντας τη γνησιότητα των συναισθημάτων μου και την ποιότητα της προσφορά μου. Κάθε υπερβολή στην προσφορά μου σημαίνει πως δεν εκτιμώ αρκετά την αξία μου και φαντασιώνομαι πως πρέπει να παραδώσω ολάκερο τον εαυτό μου στον άλλον, προκειμένου να έχω την εύνοια του.

Αλλάζω τις πλευρές εκείνες που επιδέχονται βελτίωση και διαχειρίζομαι τα δύσκολα συναισθήματα που προκύπτουν, χωρίς να τα επικρίνω ή να τα υποτιμώ, συνειδητοποιώντας πως κάθε μετατόπιση προκαλεί απώλειες ενός παλαιότερου τρόπου σκέψης, ο οποίος, παρότι εμποδίζει την αλήθεια μου, έχει εγκατασταθεί και η εκθρόνιση του φέρνει αναστάτωση.

Όταν αποδεχόμαστε την αλήθεια μας, νιώθουμε πλήρεις που έχουμε παρέα έναν άνθρωπο που αγαπάμε, τον εαυτό μας. Όταν αγαπάμε τον εαυτό μας, συνδεόμαστε με ανθρώπους που και εκείνοι πιστεύουν στην αξία τους και οι ρόλοι μεταξύ μας, όσο αφορά σε αυτό που μπορεί να προσφέρει ο καθένας μας, είναι ξεκάθαροι. Μοιραζόμαστε αυθεντικά συναισθήματα μαζί και η επικοινωνία ανθίζει σε ένα κλίμα εμπιστοσύνης, εκτίμησης, σεβασμού του ενός προς τον άλλον.

Συγγραφέας Αγγελική Μπολουδάκη

Είμαι ιδιώτης Κοινωνική Λειτουργός στα Χανιά με ειδίκευση και μακροχρόνια εμπειρία στην ψυχοθεραπεία και στη συμβουλευτική ενηλίκων και εφήβων. Τέως στέλεχος του Κέντρου πρόληψης της χρήσης εξαρτησιογόνων ουσιών Ν.Χανίων και τέως Εκπαιδευτικός Α.Τ.Ε.Ι. Συγγραφέας του βιβλίου ‘Μαμά, μπαμπά, δε με κοιτάξατε και χάθηκα’, Εκδόσεις Αραξοβόλι

Δείτε όλα τα άρθρα

Λάβετε τα άρθρα που σας ενδιαφέρουν στο e-mail σας

Διαβάστε επίσης
Έχω κάνει ήδη LIKE. Μην μου το ξαναδείξετε