Επιθυμίες: Η πηγή όλων των φαινομένων

Οι επιθυμίες είναι ο κινητήριος μοχλός της ζωής, όχι μόνο της ανθρώπινης ζωής, αλλά της ζωής σε όλο το φάσμα της ύπαρξης. Ακόμη κι η αδράνεια η φαινομενική ακινησία ή η ηθελημένη απραξία, είναι μια επιθυμητή δράση μη δράσης. Τα πάντα κινούνται ή μένουν ακίνητα επειδή το επιθυμούν.

Όλα τα φαινόμενα γύρω μας ανεξάρτητα από την εξωτερική τους μορφή-συμπεριλαμβανομένης και της ανθρώπινης- είναι εκδήλωση της επιθυμίας ενός ανώτερου ή ενός κατώτερου νου, η ειδοποιός διαφορά μεταξύ τους είναι ζήτημα της ποιότητας της σκέψης από την οποία εκπορεύτηκε η εικόνα-είδωλο που εν συνεχεία επενδύθηκε με ύλη, εν αρχή αόρατη και κατόπιν πιο παχιά και ορατή.

Ως ένα είδος ανάφλεξης που προκαλεί ένα ωστικό ρεύμα, η επιθυμία είναι η πηγή, το αίτιο, όλων των αποτελεσμάτων κι από την ικανοποίηση της εξαρτάται , εν πολλοίς, η συμπεριφορά του όντος που επιθυμεί. Σε ανθρώπινο επίπεδο αυτό μπορεί να πάρει την εξής πορεία: Σκέψη-επιθυμία ή επιθυμία-σκέψη, εικόνα-είδωλο, κι αναζήτηση του αντικειμένου ικανοποίησης στο φυσικό πεδίο, αντικείμενο το οποίο είτε είναι ήδη υλοποιημένο και πληροί τις προϋποθέσεις ικανοποίησης, είτε θα δημιουργηθεί εκ του μηδενός σαν μια νέα δημιουργία-εφεύρεση. Βέβαια όταν μιλάμε για εφεύρεση πρέπει να θυμόμαστε πως κάθε τι βρίσκεται ήδη στη σφαίρα των πιθανοτήτων, έτοιμο να επιλεγεί και να υλοποιηθεί. Αυτό που κάνει μια πιθανότητα πραγματικότητα είναι ο συντονισμός με την δόνηση της.

Το αντικείμενο ικανοποίησης της επιθυμίας δεν είναι πάντα σύμφωνο και διαθέσιμο, αυτό μπορεί , ανάλογα με τον βαθμό του πάθους που κινεί την επιθυμία, να προκαλέσει αλυσιδωτές αντιδράσεις που μπορεί να βλάψουν είτε τον πομπό της επιθυμίας είτε τον δέκτη αυτής. Ένας βιασμός για παράδειγμα είναι αποτέλεσμα μιας σφοδρής επιθυμίας που αναζητά ικανοποίηση με κάθε κόστος κι ανεξάρτητα από κάθε λογική. Οι λόγοι γι αυτό μπορούν να αποδοθούν στις ιδιότητες της ενεργειακής δράσης της επιθυμίας ως εξής: Όταν συλληφθεί σε νοητικό επίπεδο η επιθυμία-ιδέα, προσκολλάται στο αιθερικό σώμα του ανθρώπου κι απορροφά ενέργεια και νοημοσύνη. Έτσι σε ένα πρώτο επίπεδο υλοποιεί τον εαυτό της καθ’ εικόνα κι ομοίωση με τον δημιουργό της. Θα μπορούσε αυτό να μας θυμίσει κάτι; Ίσως!

https://enallaktikidrasi.com/2017/03/epithumies-pigi-olon-fainomenon/

Σε ένα δεύτερο επίπεδο επιδιώκει να εκδηλωθεί στην ύλη του φυσικού πεδίου με σκοπό την αναζήτηση του στόχου ικανοποίησης. Ο σκοπός θα επιτευχθεί μέσω ενός υλικού φορέα-οχήματος κι αυτό δεν είναι άλλο από το φυσικό σώμα, για τον λόγο αυτό καταλαμβάνει το κινητικό κέντρο του σώματος κι ανάλογα με το είδος της επιθυμίας και το αντίστοιχο κέντρο που την ελέγχει, για παράδειγμα στον βιασμό που προαναφέραμε αυτό το κέντρο είναι το σεξουαλικό, σε μια καλλιτεχνική έκφραση , είναι το διανοητικό, το τελευταίο συμμετέχει ούτως ή αλλιώς , σε έναν βαθμό, γιατί τροφοδοτεί με νοημοσύνη την οντότητα-επιθυμία.

Αυτή η οντότητα, γιατί περί οντότητας πρόκειται, έχει συμβολισθεί αλληγορικά με το λυχνάρι του Αλαντίν από το οποίο εμφανίζεται με την μορφή ενός Τζίνι, έχει την νοημοσύνη του δημιουργού της και χρησιμοποιεί κατά το δοκούν το φυσικό του σώμα.

Όλα τα αποτελέσματα στη ζωή του ανθρώπου μπορούν να γίνουν κατανοητά μέσα από την παραπάνω σκιαγράφηση της πορείας της επιθυμίας, του πρωταρχικού μηχανισμού εκδήλωσης στην ζωή. Στο βαθμό που οι επιθυμίες μας εισβάλλουν στη ζωή άλλων ανθρώπων αναζητώντας ικανοποίηση , διαμορφώνουν τις κοινωνικές και διαπροσωπικές αλληλεπιδράσεις με όσα συνεπάγονται. Οι θετικές επιθυμίες που περιέχουν αισθήματα αγάπης δημιουργούν φιλίες και σχέσεις , οι αρνητικές δημιουργούν έχθρες, ανταγωνισμό και βία. Οι επιθυμίες που συγκρούονται με τις επιθυμίες των άλλων δημιουργούν ανταγωνισμό, αντεκδικήσεις και ενίοτε φθόνο. Οι επιθυμίες που συγκρούονται με δικές μας- οι οποίες κάποτε στο παρελθόν αναδύθηκαν αλλά καταλάγιασαν- ωστόσο αν και λανθάνουσες δε παύουν να προκαλούν εσωτερικές οχλήσεις, προκαλούν εσωτερικές συγκρούσεις, δυσφορία και σύγχυση.

https://enallaktikidrasi.com/2017/03/epithumies-pigi-olon-fainomenon/

Photo: Author/Depositphotos

Το περιεχόμενο της επιθυμίας διαθέτει την ποιότητα της ενέργειας που εκφράζεται μέσω των συναισθημάτων αλλά οι ανικανοποίητες επιθυμίες δημιουργούν νέα συναισθήματα αντίθετα των πρωταρχικών με αποτέλεσμα ενδοψυχικές συγκρούσεις, που ναι μεν μπορεί να εκδηλωθούν με μορφή αψιμαχίας , ωστόσο προκαλούν εσωτερικές διεργασίες και χημικές αντιδράσεις στον οργανισμό του ανθρώπου που τις προκάλεσε. Αυτό το φαινόμενο εν συνεχεία θα πάρει την μορφή μιας ασθένειας του φυσικού σώματος ως το τελικό σημείο εκδήλωσης αυτής της διαμάχης. Ας μη ξεχνάμε ότι το φυσικό σώμα είναι το πεδίο εκδήλωσης των εσωτερικών διεργασιών.

Έτσι-σύμφωνα με όλα τα παραπάνω- πολλές φορές είναι πιο στοχευμένο, όταν συναντούμε έναν γνωστό μας, να ρωτάμε: «Τι θέλεις;» αντί του «Τι κάνεις;» καθώς όλη η γνώση του εαυτού μας μπορεί να ξεδιπλωθεί μέσα από το πρώτο ερώτημα παρά από το δεύτερο και ίσως το δεύτερο να είναι το ορατό αλλά εν τούτοις ο ψυχικός κόσμος του ανθρώπου είναι γεμάτος από το πρώτο, είτε αυτό γίνει δράση είτε παραμείνει αιώνια απωθημένο, εν τούτοις θα κατευθύνει υποσυνείδητα κάθε δράση.

Μπορείτε να αναρωτιέστε κάθε πρωί στον καθρέφτη σας : «Τι θέλεις;» , μπορείτε να το κάνετε και κάθε στιγμή που πρόκειται να προβείτε σε μια πράξη, να πάρετε μια απόφαση και γενικά πριν από κάθε συμπεριφορά, είναι χρήσιμο να θέτετε αυτό το ερώτημα στον εαυτό σας, το οποίο ίσως σας δείξει προς τα πού κατευθύνεστε. Μπορείτε επίσης γενικότερα να στοχαστείτε με αυτό το ερώτημα για όλη σας την ύπαρξη στη ζωή: «Τι θέλω;» και φυσικά να το επεκτείνετε περισσότερο ρωτώντας ; «Τι θα συμβεί αν δε το αποκτήσω;» , «πως θα συνεχίσω δίχως αυτό;» , « Είμαι εγώ, αυτό;», «εξαρτάται όλη μου η ύπαρξη απ’ αυτό;» «Αυτό που θέλω σε τι θα με ωφελήσει;» , «είναι αυτό που θέλω ωφέλιμο και για τους άλλους;» και πολλά παρόμοια ερωτήματα που θα σκάψουν πιο βαθιά μέσα σας και θα αναζητήσουν την ενδεχόμενη πηγή πιθανών δράσεων και συμπεριφορών στη ζωή σας που θα επιφέρουν τα αντίστοιχα αποτελέσματα.

Διαβάστε τις συνέχειες:  Οι επιθυμίες αποκαλύπτουν το μέλλον  –  Οι επιθυμίες είναι αόρατοι μαγνήτεςΕπιθυμίες: Μήπως τα «θέλω» σου πνίγηκαν μέσα στα «πρέπει»;

Συγγραφέας Κωνσταντίνος Σμιξιώτης

Ο Κωνσταντίνος Σμιξιώτης είναι Ψυχολόγος, απόφοιτος του τμήματος Ψυχολογίας του Εθνικού Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών. Είναι πτυχιούχος Πολιτικών Επιστημών της Νομικής Αθηνών και κάτοχος διπλώματος κατάρτισης στην Συμβουλευτική απ’ το πανεπιστήμιο Ιωαννίνων. Συνεργάζεται ως σύμβουλος στα εξ αποστάσεως προγράμματα του Ε.Κ.Π.Α, ενώ παράλληλα ασχολείται με την συγγραφή δοκιμίων αυτογνωσίας κι αυτοβελτίωσης-εσωτερικής ψυχολογίας κι ως σύμβουλος ευεξίας, ανθεκτικότητας, κι ανάπτυξης της προσωπικότητας καθώς κι επαγγελματικού προσανατολισμού.

Ιστοσελίδα
Δείτε όλα τα άρθρα

Λάβετε τα άρθρα που σας ενδιαφέρουν στο e-mail σας

Διαβάστε επίσης
Έχω κάνει ήδη LIKE. Μην μου το ξαναδείξετε