Μὲ κλειδωμένο τὸ μυαλὸ καὶ τὸ βλέμμα
προχωρᾶ στὸν ψυχρὸ ἀτέλειωτο διάδρομο –
πότε μόνη, πότε ὑποβοηθούμενη.
Δεξιὰ κι ἀριστερὰ ἀμέτρητες ρωγμὲς
ἀπὸ αἰχμάλωτα δάκρυα,
πρησμένοι σοβάδες, ἀνάγλυφοι
ἀπὸ οὐρλιαχτὰ ποὺ πάλλουν κολασμὲνα…
Πλέον δὲ γράφει – μετὰ βίας μπορεῖ
νὰ συμμαζέψει μιὰ σκέψη ἀπλή.
Κι ὅμως, τὸ ξέρω, ἀπὸ ‘κείνη τὴ φθαρμένη καρέκλα,
μὲ τὸ φθηνὸ τσιγάρο σφηνωμένο στὰ δάχτυλα,
μὲ τὰ χημικὰ της μάτια προέκταση τοῦ παραθύρου,
γεννᾶ μέσα της στίχους γερούς –
σειρὲς ἀπὸ λουλούδια κρυσταλλικά
σὲ χωράφια ἀρμονικὰ σπαρμένα,
κι ἀπὸ πάνω χιλιάδες οἱ κελαηδισμοί
ἀγκαλιασμένοι μὲ τὶς πιὸ γλυκὲς ἀνταύγειες τ΄οὐρανοῦ –
παράδεισοι πεπιεσμένοι…
Advertisment
Ἴσως δὲ λέγονται μὲ λόγια αὐτά –
συνοψίζονται ὅμως σίγουρα σ΄ἕνα της βλέμμα.
Ἕνα βλέμμα ποὺ ἂν διαβαστεῖ ἀτόφιο,
γκρεμίζει ὅλες τὶς σιωπές,
γκρεμίζει ὅλους τοὺς τοίχους.
Καὶ λὲς, Θεέ μου γιατί;
γιατί ἀφήνεις τέτοια ποιήματα νὰ πέφτουν ἀμετάφραστα;..
Photo: Author/Depositphotos
Advertisment
Ο Ε. Μύρων και η Chalki φτυαρίζοντας λέξεις και σκέψεις, ψάχνουν
μια όαση στην Ποίηση... Με μεταφορικό μέσο τις λέξεις στέλνουμε τις σκέψεις μας ψηλά,να έρθουν να συναντήσουν εσάς, που κοιτάζετε προς την ίδια κατεύθυνση - εκεί, έξω από το παραπέτασμα - και να δημιουργήσουμε μαζί όσο περισσότερους κόμβους μπορούμε.
- Ενατένιση – Ποίηση - 16 Νοεμβρίου 2017
- Με κλειδωμένο το μυαλό και το βλέμμα - 12 Σεπτεμβρίου 2017
- Ποίηση: «Χρηστικότητα» - 9 Ιανουαρίου 2017
