Δεν κλείνουν οι κύκλοι τόσο εύκολα. Ας το υποστηρίζουν όλοι όσοι βιάζονται ν’ αφήσουν το παρελθόν πίσω τους ή όσοι κουράστηκαν να μάχονται στην αρένα της υπομονής.

Δεν κλείνουν οι κύκλοι εύκολα, γιατί τη στιγμή του τελικού κλειδώματος, στην ένωση επάνω, εκεί που η λογική βασιλεύει, εμφανίζεται απροσκάλεστη η αγάπη. Η αγάπη γίνεται η κυρίαρχος τότε και το εμπόδιο μαζί στην ολοκλήρωση των κύκλων.  Η αγάπη ευθύνεται κι όχι η μνήμη, που υγραίνει τα μάτια και κατοικεί στο υπόγειο του μυαλού.

Ζωντανή και παρούσα, ξυπνάει από τον ύπνο της ωραίας κοιμωμένης, όταν ακούει τον συναγερμό του τέλους. Ξυπνάει πιο γιγαντωμένη από ποτέ, για να υπερασπιστεί τον εαυτό της. Συνήθως αυτό συμβαίνει, σε όσους αγαπήθηκαν κι αγαπιούνται βαθιά, πέρα και πάνω από τον χρόνο. Πέρα και πάνω από τις χιλιομετρικές αποστάσεις.  Πέρα και πάνω από τη συνήθεια και τη φθορά της καθημερινότητας.

Κι ας μην είναι πάντοτε μαζί σαν φυσικές οντότητες. Οι δεσμοί που τους ενώνουν καταλύουν όλες τις διαστάσεις. Έτσι, κάποιοι κύκλοι παραμένουν ανοιχτοί, για όσο ο ένας “τραγουδάει στην καρδιά του άλλου”, για όσο τα κύτταρα του ενός παίρνουν οξυγόνο από τα κύτταρα του άλλου, για όσο κατοικεί ο ένας μέσα σε κάθε χιλιοστό των ιστών, των νευρώνων και των οργάνων του άλλου.

Σε σημείο που να μη διαχωρίζεται πια το εγώ από το εσύ. Γιατί την αγάπη στη γεννάει ο άλλος με την χροιά της φωνής του, με τον λόγο, τη σκέψη και την προσωπική του έκφραση. Στην πολλαπλασιάζει με τις κινήσεις και τις πράξεις του. Στην επισφραγίζει με την αμοιβαιότητα και την ταύτιση των ιδίων αισθημάτων και σκοπών.

Κι αν μοιάζει κάποτε το τέλος ότι πλησιάζει όλο και πιο κοντά, τόσο απομακρύνεται τη δεδομένη σκληρή στιγμή. Απομακρύνεται και μετασχηματίζεται σε μια νέα αρχή. Διότι, όσοι αγαπιούνται με τέτοιο τρόπο θα ανανεώνουν κάθε φορά τον χρόνο τους κι οι κύκλοι τους θα μένουν εσαεί ανοιχτοί και γόνιμοι.

Photo: Author/Depositphotos

Σαντίνα Δεναξά

Συγγραφέας Σαντίνα Δεναξά

Αγαπούσα από μικρή να διαβάζω τις λέξεις των άλλων. Να βυθίζομαι στον κόσμο τους και ν' αναδύομαι καλύτερος άνθρωπος. Μέχρι που η ζωή με τις ωραίες συγκυρίες της με ώθησε να εκφράσω δημόσια τις δικές μου σκέψεις και συναισθήματα. Να φορτίζω τις λέξεις με τις δικές μου συγκινήσεις. Εύχομαι οι λέξεις μου να βρουν μια θέση στην ψυχή σας ή να γίνουν τροφή για το μυαλό σας.

Δείτε όλα τα άρθρα

Λάβετε τα άρθρα που σας ενδιαφέρουν στο e-mail σας

Διαβάστε επίσης
Έχω κάνει ήδη LIKE. Μην μου το ξαναδείξετε