Στο τέλος κάθε κύκλου στη ζωή μας, βιώνουμε έναν απολογισμό όλων όσων ζήσαμε, όσων καταφέραμε, όσων μας πλήγωσαν, όσα έμειναν μισά, όσα χάσαμε και όσα κερδίσαμε. Κάνουμε απολογισμό και άλλες φορές χαμογελάμε, άλλες θυμώνουμε και άλλες ξαναβιώνουμε πόνους και απώλειες. Σε έναν απολογισμό πολλά και ανάμεικτα συναισθήματα, όπως ακριβώς γίνονται και τα πράγματα στη ζωή.

Ο απολογισμός δεν έρχεται σαν μια άλλη δουλειά που πρέπει να γίνει στις τόσες που κάνουμε καθημερινά, αλλά είναι μέσα μας σαν παλιά απομεινάρια. Θυμόμαστε τους παλιούς μας στόχους και ελπίδες, πώς ήμασταν όταν ξεκινούσαμε μια φάση ζωής και τι κρατάμε δικό μας από όλα αυτά στα χέρια μας που κατακτήσαμε. Επομένως, ένας απολογισμός έρχεται άλλες φορές σαν γλυκές αναμνήσεις και εικόνες, άλλες φορές σαν μνήμες κακές και άλλες φορές όλα μαζί.

Το να κοιτάς πίσω μπορεί να μην είναι πάντοτε εύκολο, αλλά είναι τόσα σπουδαία τα μαθήματα που μπορείς να πάρεις. Μαθήματα για σένα, για τα θέλω σου, τις αντοχές σου και κυρίως τις αληθινές προτεραιότητές σου. Ο κάθε κύκλος που κλείνει σου έδειξε τα σωστά πράγματα που έκανες και αυτά αποτελούν τις αξίες σου και την προσωπική σου αξία. Είδες λάθη σου, σκαμπανεβάσματα, πράγματα που μπορεί να μετάνιωσες και όλα αυτά τελικά να είναι αυτά που θα πρέπει να αποχαιρετήσεις.

Κλείνοντας κάθε κύκλο, θυμόμαστε πόσα λόγια ήταν αυτά που δεν τολμήσαμε να ξεστομίσουμε και πόσα λόγια όμως, είπαμε χωρίς να είναι αληθινά δικά μας. Μαθαίνουμε, καθώς κάνουμε τον απολογισμό μας πως η αγάπη μας για τον εαυτό μας και για τους δικούς μας ανθρώπους θα μπορούσε να είναι μεγαλύτερη και θα μπορούσε να χωρέσει περισσότερους ακόμη ανθρώπους. Θυμόμαστε κάθε απογοήτευση που βιώσαμε και μας διδάσκει ότι θα πρέπει να σηκωνόμαστε πιο γρήγορα και να μη μας ακινητοποιεί.

Καθώς ένας κύκλος της ζωής μας κλείνει, μετράμε τους ανθρώπους που έμειναν μαζί μας μέχρι το τέλος και πολλές φορές δεν είναι όλοι όσοι ξεκινήσαμε μαζί τους. Κάποιοι έφυγαν γιατί έπρεπε να φύγουν, κάποιοι ήρθαν και βιαστικά έφυγαν, άλλοι άνθρωποι ήρθαν και έμειναν και με πολλούς ξεκινήσαμε και φτάνουμε μαζί στον τερματισμό.

Αποχαιρετώντας έναν κύκλο, μια εποχή, αποχαιρετούμε και ένα παλιό δικό μας κομμάτι και είναι αυτό το κομμάτι που μας δίδαξε και μας έμαθε όλα αυτά που θα αναζητήσουμε στο νέο κύκλο ζωής που θα ανοιχτεί με νέα ξεκινήματα. Όταν αποχαιρετούμε, τότε πάντα είμαστε έτοιμοι να υποδεχτούμε.

Συγγραφέας Μαρία Μπαλάση

Απόφοιτη Σχολής Προσχολικής Αγωγής. Έχω παρακολουθήσει σεμινάρια δημιουργικής γραφής, ψυχολογίας, αφήγησης, λαϊκού παραμυθού και θεατρικού παιχνιδιού. Η γραφή για μένα είναι τρόπος έκφρασης, αυτονακάλυψης και μια δύναμη για να αλληλεπιδράσουμε θετικά μεταξύ μας οι άνθρωποι.

Δείτε όλα τα άρθρα

Λάβετε τα άρθρα που σας ενδιαφέρουν στο e-mail σας

Διαβάστε επίσης
Έχω κάνει ήδη LIKE. Μην μου το ξαναδείξετε