Πριν από χρόνια, σε μια εκδήλωση, είπα στους παρευρισκόμενους να συμπληρώσουν την πρόταση: «Δεν αξίζω επειδή…»
Αρχικά όλοι σώπασαν, αλλά σιγά σιγά βρήκαν το θάρρος να αποκαλύψουν τους φόβους, την αλήθεια τους.
Advertisment
Κάποια στο πίσω μέρος της αίθουσας είπε χαμηλόφωνα:
«Επειδή δεν είμαι αρκετά αδύνατη».
«Επειδή επαναλαμβάνω τα ίδια λάθη», είπε κάποιος άλλος.
Advertisment
«Επειδή δεν είμαι επιτυχημένος», ακούστηκε μια τρίτη φωνή.
«Επειδή δεν έχω δική μου καριέρα και με ζει ο άντρας μου». Και συνέχισαν.
«Επειδή υπάρχουν και πιο ελκυστικοί άνθρωποι».
«Επειδή τεμπελιάζω».
«Επειδή έχω μανία με τη δουλειά».
«Επειδή παραείμαι συναισθηματική».
«Επειδή η οικογένειά μου δεν υποφέρεται».
«Επειδή δεν μπορώ να κάνω τίποτα σωστά».
«Επειδή δεν είμαι αρκετά έξυπνος».
«Επειδή δεν ανοίγομαι ποτέ».
«Επειδή είμαι υπερευαίσθητη».
«Επειδή είμαι χοντρή».
«Επειδή χώρισα».
«Επειδή έχω πληγώσει πολλούς ανθρώπους».
«Επειδή δεν έχω παντρευτεί ακόμη».
«Επειδή τελικά όλοι με παρατούν».
Όλοι στην αίθουσα βούρκωσαν. Άκουγαν τους λόγους των άλλων και κουνούσαν το κεφάλι. Αυτή η άσκηση δημιούργησε ένα αίσθημα αλληλεγγύης – όλοι έχουμε κάποιο τραύμα και το περνάμε μαζί.
Θα μπορούσαμε να το επαναλάβουμε πολλές φορές ακόμα. Όμως όλοι κατάλαβαν ότι μία φορά αρκούσε.
Όταν δεν νιώθετε ότι αξίζετε βαθιά στον πυρήνα του είναι σας, θεωρείτε ότι δεν σας αξίζουν καλά πράγματα.
Νιώθετε ότι δεν αξίζετε αγάπη, προσοχή, σημασία και αφοσίωση.
Ίσως δυσκολεύεστε να πειστείτε ότι δικαιούστε ευτυχία, ηρεμία και συντροφικότητα.
Τραύμα αναξιότητας σημαίνει ότι δυσκολεύεστε να πιστέψετε ότι αξίζετε, ότι σας εκτιμούν, ότι δικαιούστε όσα επιθυμείτε χωρίς να πρέπει να είστε τέλειοι.
Πολλοί παλεύουν μέσα τους με τέτοια συναισθήματα. Ίσως θεωρείτε ότι είστε πολύ δυσλειτουργικοί, ότι δεν δουλεύετε αρκετά ή ότι δεν αξίζετε μια καλή σχέση. Ίσως αναρωτιέστε: Πώς μπορεί να με αγαπήσει κανείς όταν δεν με αγαπούσαν οι ίδιοι οι γονείς μου; Αξίζω αγάπη αν δεν είμαι επιτυχημένη; Γιατί κάποιος να θέλει να είναι μαζί μου; Αξίζω να με επιλέξει κάποιος ενώ δεν είμαι καλός άνθρωπος; Και η λίστα συνεχίζεται.
Δεν αξίζω, επειδή… Οι απαντήσεις μοιάζει να μην τελειώνουν ποτέ.
Έχετε σκεφτεί όμως ότι όλο αυτό το σκεπτικό ίσως είναι λανθασμένο;
Και αν αξίζετε και σας αξίζουν καλά πράγματα;
Και αν αξίζετε αγάπη, ευτυχία και πραγματική σύνδεση;
Άλλωστε, δεν γεννιέστε ανάξιοι, τι παρεμβλήθηκε λοιπόν από τη γέννα σας μέχρι σήμερα που σας έκανε να αμφιβάλλετε;
Απόσπασμα από το βιβλίο Σπάζοντας τα μοτίβα που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Διόπτρα
