Η ιδέα του “Να μη δίνεις πεντάρα” είναι ένας απλός τρόπος για να επιλέγουμε τι είναι σημαντικό και τι όχι

Γιατί, όταν πιστεύουμε ότι πειράζει να είναι στραβά τα πράγματα, αρχίζουμε να κατηγορούμε τον εαυτό μας χωρίς να το καταλαβαίνουμε. Αρχίζουμε να νιώθουμε λες

Η ιδέα του "Να μη δίνεις πεντάρα" είναι ένας απλός τρόπος για να επιλέγουμε τι είναι σημαντικό και τι όχι

Γιατί, όταν πιστεύουμε ότι πειράζει να είναι στραβά τα πράγματα, αρχίζουμε να κατηγορούμε τον εαυτό μας χωρίς να το καταλαβαίνουμε. Αρχίζουμε να νιώθουμε λες και έχουμε κάποιο έμφυτο πρόβλημα που μας αναγκάζει να καταφεύγουμε σε λύσεις παρηγοριάς, όπως το να αγοράζουμε σαράντα ζευγάρια παπούτσια, να καταπίνουμε Zanax μαζί με μια μπουκάλα βότκα μια Τρίτη βράδυ, να ανοίγουμε πυρ εναντίον ενός σχολικού γεμάτου παιδιά.

Αυτή η πεποίθηση, δηλαδή ότι πειράζει να είμαστε ανεπαρκείς κάποιες φορές, είναι η πηγή του ολοένα διευρυνόμενου φαύλου κύκλου της κόλασης που καταλήγει να κυριαρχεί στην κουλτούρα μας.
Η ιδέα να μη δίνεις πεντάρα είναι ένας απλός τρόπος για να επαναπροσδιορίσουμε μόνιμα τις προσδοκίες μας και να επιλέγουμε τι είναι σημαντικό και τι όχι. Η ανάπτυξη αυτής της ικανότητας οδηγεί σε κάτι που μου αρέσει να θεωρώ ότι είναι ένα είδος «πρακτικής διαφώτισης».

Advertisment

Όχι, δεν μιλάω για διαφώτιση της πλάκας που περιλαμβάνει φαντασιοπληξίες περί παραμυθένιας ευδαιμονίας και τέλους του ανθρώπινου πόνου. Το αντίθετο. Θεωρώ ότι η πρακτική διαφώτιση είναι το να αποκτάς άνεση με την ιδέα ότι είναι αναπόφευκτη μια δόση πόνου – πως, ό,τι κι αν κάνεις, η ζωή περιλαμβάνει αποτυχίες, απώλειες, πίκρες, ακόμα και θάνατο. Γιατί, μόλις νιώσετε άνετα με όλα τα σκατά που σας πετάει στα μούτρα η ζωή (και, πιστέψτε με, πετάει πολλά σκατά), γίνεστε ανίκητοι σε πνευματικό επίπεδο. Στο κάτω κάτω, ο μόνος τρόπος για να υπερνικήσεις τον πόνο είναι να μάθεις πρώτα να τον αντέχεις.

Αυτό το βιβλίο δεν αποσκοπεί ούτε στο ελάχιστο στο να σας απαλύνει τα προβλήματα και τον πόνο. Κι ακριβώς γι’ αυτό θα καταλάβετε ότι είναι ειλικρινές. Αυτό το βιβλίο δεν είναι οδηγός επιτυχίας – δεν θα μπορούσε να είναι, αφού η επιτυχία είναι απλώς μια ψευδαίσθηση που βρίσκεται στο μυαλό μας, ένας επινοημένος προορισμός στον οποίο υποχρεώνουμε τον εαυτό μας να φτάσει, η προσωπική μας ψυχολογική Ατλαντίδα.

Αντίθετα, αυτό το βιβλίο θα μετατρέψει τον πόνο σας σε εργαλείο, το τραύμα σας σε δύναμη, τα προβλήματά σας σε λιγάκι πιο εύκολα προβλήματα. Αυτό είναι η αληθινή πρόοδος. Θεωρήστε το έναν οδηγό του πόνου και του πώς να τον υπομένετε καλύτερα, πιο ουσιαστικά, με περισσότερη συμπόνια και ταπεινότητα. Είναι ένα βιβλίο που σας μαθαίνει να κινείστε ανάλαφρα παρά το βαρύ φορτίο που κουβαλάτε, να ξεπερνάτε πιο εύκολα τους πιο μεγάλους φόβους σας, να γελάτε με τα δάκρυά σας τη στιγμή που αυτά κυλάνε από τα μάτια σας.

Advertisment

Αυτό το βιβλίο δεν θα σας μάθει πώς να κερδίζετε και να επιτυγχάνετε, αλλά πώς να χάνετε και να μη σας πειράζει. Θα σας μάθει να κάνετε επισκόπηση της ζωής της και να διαγράφετε από αυτή τα πάντα εκτός από τα πιο σημαντικά πράγματα. Θα σας μάθει να κλείνετε τα μάτια και να έχετε σιγουριά ότι αν πέσετε προς τα πίσω δεν θα πάθετε τίποτα. Θα σας μάθει να δίνετε σημασία σε λιγότερα πράγματα. Θα σας μάθει να μην προσπαθείτε.

Απόσπασμα από το βιβλίο THE SUBTLE ART OF NOT GIVING A F*CK που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Διόπτρα

Λάβετε καθημερινά τα άρθρα μας στο e-mail σας

Σχετικά θέματα

Είμαστε ποτέ μόνοι; Ή μήπως κουβαλάμε όλα τα βάρη του χθες;
Δεν υπάρχει άνθρωπος χωρίς ιστορία και καμία ιστορία δεν είναι απογυμνωμένη από τις ιστορίες των ανθρώπων που τον αφορούν
elina-giachali
Σε κάθε οικογένεια τα παιδιά δεν μεγαλώνουν απλώς, αναλαμβάνουν ρόλους... πολλές φορές χωρίς επιλογή

Πρόσφατα Άρθρα

Εναλλακτική Δράση