Είσαι σε μια σχέση που σου φαίνεται τέλεια. Νιώθεις πως έχεις βρει τον άνθρωπό σου. Επιτέλους αυτό που πάντα έψαχνες. Τα πηγαίνετε πολύ καλά. Καταλαβαίνεστε πολύ καλά και μπορείτε και τελειώνετε ο ένας τις προτάσεις του άλλου. Ποτέ άλλοτε δεν έχεις νιώσει μαι σχέση να κυλάει τόσο όμορφα και αβίαστα. Έχεις αρχίσει να κρυφοσκέφτεσαι και να σχεδιάζεις για το μέλλον. Το ίδιο ίσως και αυτός.

Και τότε…

Και τότε ΜΠΑΜ! Μια μεγάλη διαφωνία προκύπτει από το πουθενά και κλονίζει το μέσα σου. Σε προσγειώνει από το συννεφάκι που ήσουν πίσω στα κατσάβραχα της πραγματικότητας.

Ή μπορεί να σου συνέβη και αυτό.

Έχετε βγει με τον σύζυγο επιτέλους για μια βραδιά οι δυο σας. Χωρίς παιδιά, χωρίς κινητά, χωρίς δουλειές. Επιτέλους οι δυο σας. Περπατάτε χέρι χέρι και νιώθετε όσο συνδεδεμένοι όσο δεν έχετε νιώσει ποτέ στο παρελθόν. Μέχρι που ένας από τους δυο ξεκινάει ένα καβγά και καταστρέφεται η βραδιά.

Τι συμβαίνει σε αυτές τις περιπτώσεις; Μήπως τελικά δεν ταιριάζετε εσείς οι δυο; Θα μπορέσετε ποτέ να βιώσετε την ευτυχία; Αν και μπορεί να νιώθετε ότι κάτι δεν πάει καλά με τη σχέση σας, κάτι άλλο είναι πιθανό να συμβαίνει. Η αλήθεια ίσως να σας εκπλήξει.

Ο πιο πιθανός λόγος που μεταβήκατε από το ευτυχισμένοι και ερωτευμένοι στο μίζεροι και με αμφιβολίες για τη σχέση σας δεν έχει τίποτα να κάνει με την ποιότητα της σχέσης σας. Έχει να κάνει με κάτι εξ ολοκλήρου διαφορετικό και είναι ένα θέμα το οποίο αφορά σχεδόν όλους μας.

Ο φόβος του ενθουσιασμού

«Παραείναι καλό για να είναι αληθινό»

«Όπου ακούς πολλά κεράσια κράτα και μικρό καλάθι»

«Μπα, σε καλό να μας βγει.»

«Χαλάρωσε, να μη μας ματιάσουν»

Θα έχεις ακούσει αυτές τις εκφράσεις σε όλη σου τη ζωή. Μας τι λένε όταν θέλουν να κατευνάσουν τον ενθουσιασμό που νιώθουμε για κάτι, ώστε να μην απογοητευτούμε αν μας το πάρουν. Καλύτερα να μην «ανέβουμε» πολύ γιατί μπορεί να «πέσουμε» ανά πάσα στιγμή.

Σαν παιδιά το ακούγαμε από τους γονείς μας οι οποίοι ήθελαν να μας προστατέψουν αλλά εξέφραζαν ταυτόχρονα και δικούς τους προσωπικούς φόβους ότι μπορεί να χάσουν τα πάντα. Αυτό ισχύει ειδικά για οικογένειες που αντιμετώπισαν δυσκολίες είτε οικονομικές είτε οποιασδήποτε άλλης φύσης. Η ευτυχία τους εξαρτιόνταν από το να μη ζητούν πολλά γιατί δεν επρόκειτο να τα πάρουν.

Σαν ενήλικες μεταφέρουμε τα ίδια συναισθήματα στις σχέσεις μας. Βαθιά μέσα μας φοβόμαστε ότι ζητάμε πολλά, ή ότι δε μας αξίζει τόση ευτυχία. Φοβόμαστε ότι μπορεί να μας την πάρουν χωρίς προειδοποίηση. Αυτός ο φόβος είναι ασυνείδητος και είναι συνεχής. Πάντα σε επαγρύπνηση. Ψάχνουμε διαρκώς για σημάδια για οτιδήποτε θα μπορούσε να καταστρέψει τα ωραία συναισθήματα που νιώθουμε. Όταν «παραείμαστε» ευτυχισμένοι, οι προγραμματισμοί της παιδικής μας ηλικίας μας, τα βαθυθέλω μας, ενεργοποιούνται και ανησυχούμε ότι η ευτυχία που νιώθουμε είναι πολύ καλή για να είναι αληθινή.

Οπότε τι κάνουμε; Υψώνουμε ασυνείδητα τείχη για να προστατευθούμε. Να προστατευθούμε από για να μη χάσουμε τα «πάρα πολλά» όμως τα ίδια τείχη μας εμποδίζουν από το να βιώσουμε όλη τη δυναμική της αγάπης.

Το βαρόμετρο ευτυχίας σου

Αυτό το ασυνείδητο τείχος είναι αυτό που ονομάζεται και άνω φράγμα γιατί όταν θέλουμε να προστατέψουμε τους εαυτούς μας από μια πιθανή απώλεια, αναπόφευκτα θέτουμε και ένα άνω φράγμα, ένα όριο στο πόσα ωραία συναισθήματα μπορούμε να αντέξουμε. Μόλις αρχίσουμε και βιώνουμε «υπερβολική» χαρά στη ζωή μας και στη σχέση μας, το τείχος αυτό χτυπάει ένα συναγερμό.
«Προσοχή! Παρα-γινόμαστε ευτυχισμένοι εδώ. Τι θα γίνει αν μας τα κλέψουν όλα; Καλύτερα να μειώσουμε την ένταση των συναισθημάτων λίγο»

Και πώς μειώνουμε την ένταση;

Μα όπως είχαμε πει στην αρχή. Αρχίζουμε ένα καβγά. Ή τον αρχίζει ο σύντροφός μας.

Δουλεύει κάπως έτσι:

Και οι δυο ερχόμαστε στη σχέση, ο καθένας με τους δικούς του φόβους και τα δικά του άνω φράγματα. Έτσι δημιουργείται μια δυναμική όπου ο καθένας προσπαθεί να ηρεμήσει τον φόβο του για μια πιθανή απώλεια. Αυτή η δυναμική έρχεται σε ισχύ δημιουργώντας μια διαμάχη, όποια και να είναι αυτή, ώστε τα ευτυχισμένα συναισθήματα να μειωθούν σε ένα πιο γνώριμο, πιο άνετο για εμάς, πιο διαχειρίσιμο και λιγότερο «επικίνδυνο» επίπεδο.

Είναι ψυχο-λογικό

Είναι κάτι το οποίο δε φαίνεται λογικό είναι όμως ψυχο-λογικό. Οι ασυνείδητοι μηχανισμοί μας είναι διαρκώς σε λειτουργία και οδηγούν τις συμπεριφορές μας. Αν δεν τους καταλαβαίνουμε τότε θα παρεξηγούμε αυτά που μας συμβαίνουν. Θα νομίζουμε ότι μας φταίει ο άλλος ή η σχέση όταν αυτό που στην πραγματικότητα συμβαίνει είναι ότι η ευτυχία μας πιάνει ταβάνι. Ορισμένοι άνθρωποι παθαίνουν μέχρι και κρίσεις πανικού όταν δεν μπορούν να αντέξουν το πόσο ευτυχισμένοι νιώθουν.

Μη βιαστείς να βγάλεις συμπεράσματα για τη σχέση σου ή για τον σύντροφό σου αν οι εντάσεις σας χαλάνε την αρμονία στη σχέση σας. Δε σας συμβαίνει αυτό επειδή έχει φύγει η αγάπη από τη σχέση αλλά επειδή η αγάπη είναι ισχυρά παρούσα και αυτό μπορεί να σας δυσκολεύει.

Δημήτρης Φλαμούρης

Συγγραφέας Δημήτρης Φλαμούρης

Γεννήθηκα στη Δράμα, σπούδασα μαθηματικά στη Θεσσαλονίκη. Μετά Master και διδακτορικό στα χρηματοοικονομικά στο Λονδίνο. Δούλεψα για πολλά χρόνια στις επενδυτικές τράπεζες του City. Μια ζωή αφιερωμένη στην επιτυχία… Κάποια στιγμή η αληθινή ζωή μου χτύπησε την πόρτα και μου έδειξε πως το μονοπάτι που ακολουθούσα δε θα μου έβγαινε σε καλό... Αλλού είναι το ζουμί! Ξανά στα θρανία, σπούδασα ψυχολογία, με ειδίκευση στη θετική ψυχολογία, σε πανεπιστήμιο του Λονδίνου. Έχω γράψει το βιβλίο "Ψυχο-λογικές Σχέσεις", διατηρώ το δικό μου blog, διοργανώνω σεμινάρια και αφιερώνω τη ζωή μου πλέον μόνο στην ευτυχία και την αυτογνωσία. Στόχος μου να μεταφέρω στους συνανθρώπους μου πρακτικούς, χειροπιαστούς τρόπους για να γίνουν πιο ευτυχισμένοι. Σήμερα!

Ιστοσελίδα
Δείτε όλα τα άρθρα

Δείτε όλες τις εκδηλώσεις του μήνα

Διαβάστε επίσης
Έχω κάνει ήδη LIKE. Μην μου το ξαναδείξετε