Αυτούς, που είναι πάντα εκεί.
Ό,τι ώρα θες τους τηλεφωνείς.
Αν θες.
Αν δεν τηλεφωνήσεις, δεν έγινε και τίποτα.
Όποτε θελήσεις να τους καλέσεις, θα απαντήσουν με χαρά.
Δε χρειάζεται να τους βλέπεις συχνά.
Δε χρειάζονται επισκέψεις.
Όταν χρειαστείς κάτι θα τους δεις.
Ή όταν χρειαστούν κάτι. Ας το ζητήσουν.

Άλλωστε αν δυσκολέψουν τα πράγματα, στο σπίτι τους θα πας.
Ό,τι ώρα κι αν είναι. Όποιο κι αν είναι το πρόβλημα.
Θα σε στηρίξουν, θα σε βοηθήσουν (με όποιο τρόπο – παντως θα βρουν τρόπο)
θα σε ακούσουν, πιθανότατα να κλαις ή να ουρλιάζεις.
Δε θα μιλάνε – κι αν κάνουν το λάθος να μιλήσουν θα “πληρώσουν” εκείνοι τα νεύρα σου
αλλά αυτό είναι ανθρώπινο, αφού δεν είσαι καλά, τι περιμένουν;
Και θα μείνεις μαζί τους για όσο χρειαστεί.

Αυτούς, τους πολύ δικούς σου.
Που δε χρειάζεται να τους πεις πως τους αγαπάς.
Δεν τους αγκαλιάζεις ποτέ – άντε δυο φιλιά, όταν συναντιόσαστε.
Δεν τους λες ευχαριστώ, εννοούνται αυτά.
Δεν τους παίρνεις δώρα χωρίς λόγο.

Αν υπήρχε λόγος, εντάξει.
Αλλά χωρίς λόγο… Γιατί;
Δεν υπάρχει λόγος.

Δεν υπάρχει λόγος;
Ας ξαναδιαβάσουμε τα παραπάνω…

Χάλκη

Συγγραφέας Αλέκτωρ

Ο Αλέκτωρ είναι ένα ιστολόγιο ποίησης.
Ο Ε. Μύρων και η Chalki φτυαρίζοντας λέξεις και σκέψεις, ψάχνουν
μια όαση στην Ποίηση... Με μεταφορικό μέσο τις λέξεις στέλνουμε τις σκέψεις μας ψηλά,να έρθουν να συναντήσουν εσάς, που κοιτάζετε προς την ίδια κατεύθυνση - εκεί, έξω από το παραπέτασμα - και να δημιουργήσουμε μαζί όσο περισσότερους κόμβους μπορούμε.

Ιστοσελίδα
Δείτε όλα τα άρθρα

Δείτε όλες τις εκδηλώσεις του μήνα

Διαβάστε επίσης
Έχω κάνει ήδη LIKE. Μην μου το ξαναδείξετε