Ζουν ανάμεσά μας

Δεν είναι λίγες οι φορές, που το να βαδίζεις στα χνάρια των άλλων, φαντάζει ως η μοναδική λύση, γιατί πολύ απλά δεν προλαβαίνεις να φτιάξεις τα δικά σου μονοπάτια. Δεν σε αδικώ. Το να φτιάξεις έναν δικό σου δρόμο, τέλεια κατασκευασμένο, ούτως ώστε να χωρά τους διασκελισμούς σου, χωρίς να αναγκάζεσαι να μικραίνεις ή να απλώνεις το βήμα σου, χωρίς να κοιτάς αριστερά και δεξιά για ανεπιθύμητους συνοδοιπόρους, χωρίς να πρέπει να χοροπηδάς πάνω από λακκούβες και ρήγματα, χωρίς να ζεις με τον δισταγμό μήπως κάποιο διερχόμενο όχημα σου χαλάσει την ησυχία του περιπάτου σου, προϋποθέτει ότι πρέπει να επενδύσεις πρώτα από όλα σε χρόνο.

Διαβάστε επίσης από την Αλεξάνδρα Προβατίδου


Ξέρω πως εσύ δεν έχεις τον απαιτούμενο. Πρέπει να αναπνέεις, να εργάζεσαι, να γελάς, να βυθίζεσαι στη θλίψη σου, να ερωτεύεσαι να φανατίζεσαι, να κερδίζεις χρήματα, να βρίσκεις νέες παρέες, να προσπερνάς τις παλιές, να ζεις-αν μπορεί κανείς να το πει ζωή- με ρυθμούς εξωφρενικά γρήγορους! Μπορεί και να είσαι από τους τυχερούς και να έχεις τον χρόνο, μα να σου λείπει η διάθεση. Να δεις πως το έλεγε ποιητής… «… που καιρός και λεφτά και διάθεση…» , ε αυτό ακριβώς ενσαρκώνεις!

Και πάλι όμως δεν σε κατηγορώ. Αν πιστεύεις πως στις παρακάτω γραμμές θα σε παρακινήσω να ξεκλέψεις λίγο χρόνο από την καθημερινότητά σου και να τον επενδύσεις στον εαυτό σου, κάνεις λάθος. Ας είμαστε αντικειμενικοί, δεν υπάρχει χρόνος να ξεκλέψεις, στον έχει κλέψει ήδη η καθημερινότητά σου, με όλα τα αδυσώπητα κοινωνικά «πρέπει» που σου επιβάλλει και που αναγκάζεσαι να τα τηρείς κατά γράμμα, αν θέλεις να επιβιώσεις στην εποχή που διανύουμε.

Υπάρχει όμως και άλλη λύση! Να κάνεις ένα είδος «άτυπου» δανεισμού. Ποιοι οι δανειστές σου; Αυτοί που μπόρεσαν και έκαναν αυτό που στους περισσότερους φαντάζει ακατόρθωτο. Διέθεσαν έστω και αυτά τα λιγοστά ρινίσματα του χρόνου τους, προς κατασκευή του δικού τους προσωπικού μικρόκοσμου, που σίγουρα δεν περιλαμβάνει: μέσα κοινωνικής δικτύωσης, κακεντρεχείς κοινωνικούς «σχολιασμούς», ρητορείες επί παντός επιστητού, ανούσιες κοινωνικές συναναστροφές, εκρήξεις μεγαλομανίας και ατελείωτες ώρες περιαυτολογίας.

Δεν θα τους χαρακτηρίσω ποιοτικούς-η ποιότητα θεωρείται ξεθωριασμένη έννοια στις μέρες μας- θα αρκεστώ να τους ονομάσω απαιτητικούς. Απαιτούν να ευχαριστούν τον εαυτό τους, με ό,τι ουσιαστικό τους ευχαριστεί, και δε συμβιβάζονται με τον κοινό τρόπο τέρψης και διασκέδασης που υιοθετούμε όλοι μας.

http://enallaktikidrasi.com/2016/11/zoun-anamesa-mas/

Αν τους αναζητήσεις, τους ξεχωρίζεις εύκολα! Δεν θα σου πουν το καινούριο «καυτό» νέο της πόλης αλλά θα σου μιλήσουν για τα κρυμμένα μυστικά του βιβλίου που τους έχει συνεπάρει! Θα σου μιλήσουν για ιδανικά και αξίες και ας κινδυνεύουν να χαρακτηριστούν αιθεροβάμονες, θα σε φωτογραφίσουν με κρυφή χαρά για να αναδείξουν μέσα από την τέχνη τους, τις ατέλειές σου, ως το μεγαλύτερο ατού σου και όχι να τις κουκουλώσουν πίσω από δεκάδες φίλτρα επεξεργασίας. Θα σου μιλήσουν για κινηματογράφο με τέτοιο πάθος σαν να πρωταγωνιστούν οι ίδιοι στις ταινίες που σου αραδιάζουν, θα σου μιλήσουν για ζωγραφική για ποίηση, για μουσική, θα προθυμοποιηθούν να σε διδάξουν, να σε μυήσουν στο δικό τους σύμπαν.

Θα σε πάνε εκδρομές στη φύση, πεζοπορίες σε βουνά και δάση. Θα σου δείξουν πως με τα χέρια σου μπορείς να φτιάξεις μικρά θαύματα ακόμα και με τα πιο ευτελή υλικά. Θα σε σπρώξουν από απόκρημνα βράχια για να προσγειωθείς στον αφρό της πιο άγριας θάλασσας, θα σου δείξουν μακροβούτια και επικίνδυνες καταδύσεις! Θα σε παρασύρουν σε θεατρικές παραστάσεις φλυαρώντας ακατάπαυστα για την πλοκή, τους ηθοποιούς, τις αβάσιμες κατά την γνώμη τους κριτικές!

Μαζί τους θα βγουν στην επιφάνεια οι καλύτερες πτυχές του εαυτού σου που μέχρι και εσύ ο ίδιος αγνοούσες! Και όχι γιατί είναι τόσο καλοί άνθρωποι-ξέρω κάποιους από αυτούς, που μόνο καλούς δεν μπορείς να τους χαρακτηρίσεις- αλλά γιατί παραδέξου το, είναι ενδιαφέροντες! Έχουν κάτι μοναδικό να πουν! Θα αφήσουν τα ξεχωριστά χνάρια τους στο μυαλό και στη ψυχή σου γιατί διαφοροποιούνται και η διαφορετικότητα, αν ξέρεις να την απολαμβάνεις, είναι εθιστική! Άπαξ και τους γνωρίσεις τους αναζητάς διαρκώς και θα τους βρεις, αν έχεις υπομονή και αν το πιστέψεις πως υπάρχουν… και ζουν ανάμεσά μας.

Αλεξάνδρα Προβατίδου

Συγγραφέας Αλεξάνδρα Προβατίδου

Γεννήθηκα και μεγάλωσα στην πόλη της Δράμας. Είμαι απόφοιτη του Παιδαγωγικού Τμήματος Δημοτικής Εκπαίδευσης του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου και αγαπώ κάθε μορφή έκφρασης μέσα από την τέχνη. Προσωπικά εκφράζομαι μέσα από την κατασκευή χειροποίητου εικαστικού κοσμήματος και τη ζωγραφική. Η αγάπη μου για την λογοτεχνία και την ποίηση είναι αυτή που με ωθεί να αποτυπώνω στο χαρτί σκέψεις και συναισθήματα.

Δείτε όλα τα άρθρα

Δείτε όλες τις εκδηλώσεις του μήνα

Διαβάστε επίσης
Έχω κάνει ήδη LIKE. Μην μου το ξαναδείξετε