Η ζωή μια μάχη! Επίθεση ή οπισθοχώρηση;

Όλη μας η ζωή μία μάχη, όλη μας η ζωή ένας πόλεμος. Να μένεις ή να φεύγεις σε έναν πόλεμο; Παλεύεις για εσένα ή σέρνεσαι από κάποια ομάδα που αισθάνεσαι πως σου ταιριάζει, αισθάνεσαι δυνατός εκεί επειδή δεν ξεχωρίζεις; Επίθεση ή οπισθοχώρηση;

Ή μήπως μόνο ειρήνη; Χάνεις, κερδίζεις, τι…;

Ήταν μια περίεργη νύχτα, περπατούσα στη σιωπή και δυο σκιές που μου έμοιαζαν με ακολουθούσαν σταθερά στον ίδιο βηματισμό. Η μία σκούρα δυνατή και η άλλη γκριζωπή πιο αχνή και στο πλάι τους εγώ. Ήταν τόσο παρόμοιες, μήπως και τόσο ίδιες; Ήθελα να τις ρωτήσω:

– Εσείς για επίθεση ή οπισθοχώρηση;

– Εσείς για πόλεμο ή για ειρήνη;

Περπατούσα εκεί με αυτό το ερώτημα διχασμένη μορφή σε σκιές από το φως της λάμπας στον δρόμο. Η βροχή έπεφτε με την ένταση της παρουσίας και την διακριτικότητα του σεβασμού λόγω της έλλειψης προετοιμασίας μου για εκείνη. Σκέψεις, μόνο σκέψεις μέχρι να φτάσω στον προορισμό μου, στη νίκη ή την ήττα μου. Στην μάχη ή την οπισθοχώρηση…

Θέλω να φτάσω, πρέπει, θα κερδίσω, θα χάσω, όλη μου η ζωή μια μάχη. Μια μάχη για πόλεμο ή για ειρήνη, μια μάχη με λάφυρα, με απώλειες, με εμένα κι εσένα πολεμιστή, με εμάς όλους. Υπάρχουν απώλειες σε μια μάχη ή όλα μπορείς να τα μετατρέψεις σε γνώση για τις επόμενες μάχες σου κι έτσι κάποτε να μην χάνεις ποτέ;

Οι γονείς σου σε παρότρυναν να βγαίνεις πάντα νικητής, να τολμάς το ακατόρθωτο, αυτό που δεν έχουν τολμήσει οι πολλοί και μόνο για να ξεχωρίσεις! Η ζωή μας ένας αδιάκοπος πόλεμος ανθρώπων μεταξύ τους, συγκρούσεις ιδεών, απόψεων, αξιών. Όλα πολιτικοποιημένα, ομαδοποιημένα, κλεισμένα και τακτοποιημένα στην ασφάλεια μιας ταμπέλας. Ανήκω στην τάδε ομάδα, στο τάδε κόμμα, στην τάδε ιδεολογία.

Πλέον γύρω μας σώματα νεκρά, πότε πνευματικά, πότε φυσικά, σώματα διαμελισμένα και οι υπόλοιποι να κοιτούν μουδιασμένοι και κάποιοι να προχωρούν γρήγορα στην επόμενη εικόνα και στην επόμενη, στην επόμενή τους μάχη…

Σε ένα πόλεμο παλεύεις για κάτι που θες να κερδίσεις! Μια αλλαγή, ένα όνειρο, μια αλήθεια! Ποιο το νόημα να πολεμήσεις για κάτι που δεν βρίσκεται στην δική σου ψυχή, στο δικό σου φως; Και μόνο για να μην ξεχωρίσεις από την «αγέλη» της ομάδας σου… Τελικά να ξεχωρίσεις ή όχι; Άλλα σου έλεγαν όταν ήσουν παιδί, τώρα;

http://enallaktikidrasi.com/2016/12/zwh-maxi-epithesi-opisthoxorisi/

Βέβαια υπάρχει και η άποψη της δύναμης των πολλών…

Να πολεμήσετε, να παλέψετε όλοι μαζί! Ναι, σε αυτή την μάχη αξίζει να παλέψεις για την αλλαγή που θα έχει αντίκτυπο στην ζωή σου, στην ζωή όλων! Καμμία οπισθοχώρηση εδώ!

Μα για ποιων πολλών την δύναμη όμως αυτών που καθοδηγούνται από τους έναν δυο και εξυπηρετούν μόνο αυτών τα συμφέροντα; Ή υπάρχει κάπου μέσα μας ακόμη κρυμμένη αυτή η δύναμη των πολλών για τους πολλούς που μπορεί να κινήσει βουνά.

…τα δικά τους βουνά…

Όλη μας η ζωή μια μάχη, μια επίθεση ή μια οπισθοχώρηση.

Αν αισθάνεσαι πως δεν θα φωτιστεί ο δρόμος σου με κάποιον τρόπο δεν αξίζει να πάρεις μέρος σε καμμία επίθεση, για κανενός την χάρη.

Αν πάλι έχεις πάρει μέρος στην μάχη και βλέπεις πως παρόλο που έδωσες την ψυχή σου, πάλεψες με όλες σου τις δυνάμεις, φαινότανε να αξίζει αλλά ο δρόμος δεν οδηγεί πουθενά, οπισθοχώρησε! Δεν αξίζει να χάσεις περισσότερες δυνάμεις! Οπισθοχώρησε με τις λιγότερες απώλειες, άσε τον εγωισμό στην άκρη και τους άλλους να σε αποκαλούν δειλό επειδή οπισθοχωρείς! Άλλαξε μάχη δεν ήταν για εσένα αυτή! Και η οπισθοχώρηση επιλογή είναι και πολλές φορές είναι η πιο δύσκολη και είναι για τους πιο δυνατούς…

«Δεν φοβάμαι να οπισθοχωρήσω από επιλογή.

Φοβάμαι την στιγμή που θα φοβηθώ να οπισθοχωρήσω και μόνο για να μην χαρακτηριστώ «κάπως»…

Φοβάμαι τη στιγμή που θα φοβηθώ να μην είμαι υπό την σκέπη μιας αγέλης…»

Συγγραφέας Ρίνα Σερέτη

Η συγγραφή είναι δώρο των ουρανών κ με συντροφεύει χρόνια. Η ζωή μου ρέει μακριά από φόβο γιατί ο φόβος είναι η δικαιολογία να μην δώσεις ,η δικαιολογία να μην προχωρήσεις. Σημασία έχει τι ορίζουμε ως εμπόδιο στη ζωή μας και τι ως όχημα για ταξίδι σε νέες προκλήσεις!

Δείτε όλα τα άρθρα

Δείτε όλες τις εκδηλώσεις του μήνα

Διαβάστε επίσης
100 Shares
Share94
Tweet4
Pin1
+11
Έχω κάνει ήδη LIKE. Μην μου το ξαναδείξετε