Ήρθες σαν όαση μέσα στην έρημο μου.
Ξύπνησες μέσα μου την επιθυμία που ήταν σε χειμερία νάρκη από το βαθύ πόνο.
Τα χιόνια μου ξεπάγωσαν κάτω από το καυτό βλέμμα των ματιών σου.

Τα χέρια σου έγιναν το λιμάνι μου, το καταφύγιο μου, όταν οι τρικυμίες ταλάνιζαν το καράβι μου.
Δε φοβάμαι πια ότι θα με πνίξει ο άνεμος.
Γιατί είσαι δίπλα μου, μέσα μου, σε κουβαλάω όπου και να ‘μαι.
Κυλάς στις φλέβες μου.

Δεν πιστεύω σε ψεύτικες σειρήνες που μπορεί να με ξεγελάσουν.
Ήρθες εσύ και όλα άλλαξαν.
Φώτισες την ζωή μου, έπεσαν τα τείχη της καρδιάς μου.

Μπορώ να ονειρεύομαι, να γίνομαι μικρή, να αφήνομαι στο άγγιγμά σου.
Να προσμένω τον ερχομό σου.
Να βγω στην πόρτα μου και να καλωσορίσω τη ζωή για το δώρο που μου χάρισε.

Μαρία Μουδάτσου, Κοινωνική Λειτουργός – Ψυχοθεραπεύτρια (μέλος E.F.T.A. Ε.Λ.ΕΣ.Υ.Θ), Διδάκτορας Επιστημών Υγείας (Ιατρική Σχολή) Πανεπιστημίου Κρήτης.

 

Συγγραφέας Μαρία Μουδάτσου

Η Μαρία Μουδάτσου είναι κοινωνική λειτουργός – οικογενειακή θεραπεύτρια (μέλος EFTA, ΕΛΕΣΥΘ) και ασχολείται με τη ψυχική υγεία στο Ηράκλειο της Κρήτης. Παράλληλα δουλεύει ως Εργαστηριακός Συνεργάτης στο τμήμα Κοινωνικής Εργασίας του ΑΤΕΙ Κρήτης. Είναι Διδάκτορας Επιστημών Υγείας (Ιατρική Σχολή) του Πανεπιστημίου Κρήτης.

Δείτε όλα τα άρθρα

Λάβετε τα άρθρα που σας ενδιαφέρουν στο e-mail σας

Διαβάστε επίσης
Έχω κάνει ήδη LIKE. Μην μου το ξαναδείξετε