Του Δημήτρη Μιχελουδάκη
Θα περίμενες από κάποιον που έσκαβε ολοβραδύς να ξεκινήσει την ημέρα του με ζωντάνια, σφρίγος και όρεξη για ζωή; Πιθανότατα όχι. Κάπως έτσι ξεκινά η κάθε μέρα ενός ανθρώπου που ζει και παλεύει με την κατάθλιψη.
Advertisment
Κρύβεται με την κατάλληλη κοινωνική ”μάσκα” γιατί πρέπει (;) να συνυπάρξει – αυτό από μόνο του είναι πολύ πιο κοπιαστικό από ένα πολύωρο σκάψιμο – αλλά όταν μένει μόνος, η μάσκα πέφτει. Έρχεται ενώπιος ενωπίω με την κατάθλιψη. Όσο δεν την κοιτά στα μάτια, τόσο αυτή διογκώνεται, μέχρι να υπερνικήσει κάθε σημάδι ελπίδας μέσα του. Όταν την κοιτάξει στα μάτια και ζητήσει βοήθεια, η κατάθλιψη θα νικηθεί κατά κράτος. Αρκεί να το πάρει απόφαση…
Advertisment
Είμαι νοσηλευτής ψυχικής υγείας και γράφω όποτε προλαβαίνω τις σκέψεις μου. Άμα δεν τις προλάβεις αυτούσιες όταν σου χτυπούν την πόρτα , δεν ξαναγυρνούν . Έχουν τον δικό τους εγωισμό . Δικός μου στόχος είναι η απαλοιφή οποιασδήποτε διάκρισης , στίγματος ή κατηγοριοποίησης μεταξύ των ανθρώπων.
Latest posts by Δημήτρης Μιχελουδάκης (see all)
- Είν’ εύκολο το μίσος – μην πας εκεί… - 17 Μαρτίου 2020
- Κρισναμούρτι: Ο μέγας ανατόμος της ανθρώπινης ψυχής (Μια ανάγνωση) - 8 Μαρτίου 2019
- Σκέψεις περί σχιζοφρένειας - 24 Οκτωβρίου 2016
