Να είμαστε εκεί που ο ουρανός συναντά τη γη

Λένε πως οι άνθρωποι έρχονται στη ζωή μας για κάποιο λόγο. Κι ας ζούμε εμείς στην αφέλεια προσπαθώντας να πείσουμε τον εαυτό μας πως σύμπτωση είναι όλα. Μετά είναι που καθόμαστε και αναλύουμε τα πάντα. Μετά. Όταν ίσως πια είναι αργά.

Είναι περίεργο τελικά πώς η ζωή πάντα σε ξαφνιάζει από εκεί που δεν το περιμένεις. Πως ακόμα κι αυτοί στους οποίους δεν έδωσες ιδιαίτερη σημασία όταν τόλμησαν να σου πρωτομιλήσουν, είναι τελικά τα άτομα που σου σημαδεύουν τη ζωή. Γιατί είναι αυτοί ακριβώς οι οποίοι παλεύουν για να τους προσέξεις. Είναι αυτοί που σου αποδεικνύουν ήδη το ενδιαφέρον τους, και από εκεί και μόνο ξεκινάς να δίνεις μια ευκαιρία.

Και εκεί είναι που καταλαβαίνεις πως αυτός που πραγματικά νοιάζεται, το δείχνει με όλο του το είναι. Γιατί οι πράξεις βγαίνουν από την ψυχή του. Είναι τα άτομα που κάνουν όλους και όλα τα άλλα να εξαφανίζονται. Αυτοί που λαχταράς να συναντήσεις ώστε μετράς ακόμη και τα λεπτά για να τους δεις. Τα άτομα που σε κάνουν να τρέμεις από χαρά με το που τους αντικρύζεις και σου κλείνουν το μάτι. Πόσο εύκολο είναι να πέσεις στη δίνη του έρωτα. Θέλει τόλμη, λένε, ο έρωτας. Αλλά μερικές φορές, θέλει απλά ένα ρίσκο. Μια «δοκιμή». Και εκεί είναι που κολλάς.

Όσο γρήγορα όμως απογειώνεσαι άλλο τόσο ξαφνικά μπορείς να προσγειωθείς. Από μια παρεξήγηση. Μια λάθος επικοινωνία. Μια κακιά στιγμή. Μα εκεί είναι που φαίνεται πόσο βαθιά έχεις πέσει. Στην δύναμη που έχεις να βγεις στην επιφάνεια. Γιατί όποιος δεν έχει το θάρρος να πολεμήσει για αυτό που θέλει, τότε θα πρέπει απλά να αντέξει να το βλέπει να χάνεται. Είναι δύσκολες οι σχέσεις. Όπως και οι ζωή, είναι απρόοπτες. Αλλά όταν είναι καλές, μπορεί να γίνουν εξαιρετικές.

Εκεί θέλω να είμαστε. Να επιστρέψουμε σε αυτό. Στο να με κοιτάς και να χάνομαι στα μάτια σου. Στο να φωτίζεται ο κόσμος σου από την λάμψη των ματιών μου. Στο να σ’ αγκαλιάζω και να δονείσαι από την ένταση του χτύπου της καρδιάς μου. Στο να με κάνεις να γελάω και να χαμογελάς ακόμη πιο πλατιά. Στο να είναι όλα όμορφα, απλά επειδή είμαστε μαζί. Εκεί θέλω να είμαστε. Γίνεται;

Συγγραφέας Μαρία - Χριστίνα Δουλάμη

Δημοσιογράφος, μεταφράστρια και σύμβουλος επικοινωνίας. Γράφω για ό,τι με εκφράζει και έχω κάτι να πω. Διαβάζω πολύ, χορεύω, ταξιδεύω, και πιστεύω πως η ζωή πρέπει να απολαμβάνεται με πάθος. Θεωρώ πως καμία προσπάθεια δεν είναι χαμένη. Λατρεύω τα όμορφα χαμόγελα και τα όνειρα που κάνουμε με τα μάτια ανοιχτά.

Ιστοσελίδα
Δείτε όλα τα άρθρα

Λάβετε τα άρθρα που σας ενδιαφέρουν στο e-mail σας

Δείτε όλες τις εκδηλώσεις του μήνα

Διαβάστε επίσης
Έχω κάνει ήδη LIKE. Μην μου το ξαναδείξετε