Κράτα μέσα σου την γιορτή!

Σε λίγες ημέρες είναι Χριστούγεννα, έπειτα ακολουθεί η Πρωτοχρονιά και να’ σου και των Φώτων και να οι ευχές, τα φιλιά, οι αγκαλιές, τα κουτιά με τους κουραμπιέδες και να κάνουμε κι έναν διαγωνισμό για το ωραιότερο δέντρο! Με τα πολύχρωμα λαμπιόνια και με τα φρου – φρου και αρώματα. Να γυρεύουμε να βρούμε το νόημα των ημερών, θηρία ανήμερα όλοι εμείς τον χρόνο που μας πέρασε και με τα πλουμιστά στολίδια να λέμε πως έχουμε γιορτή. Να λέμε χρόνια πολλά και να κάνουμε πως δεν βλέπουμε τον γείτονα, τον φίλο και τον αδερφό μας, που για 365 μέρες του βγάζαμε το μάτι και τώρα ανταλλάσσουμε ευχές…

Δίνουμε το φιλί της υποκριτικής συμφιλίωσης και συγχώρεσης σε αυτούς που βρίσαμε όλο το χρόνο για να ξεκινήσουμε από την αρχή, να ξεχάσουμε τα παλιά μίση και να πιάσουμε το καινούργιο ξεκατίνιασμα με τον νέο χρόνο! Και ευχές και δώρα και κεράσματα και κάλαντα και ένα πέπλο γιορτής απλώνεται παντού και τι πάει να πει δεν θέλεις να συμμετάσχεις; Ειλικρινά μισώ την ψεύτικη υπόσχεση πως με τον ερχομό της καινούριας χρονιάς όλα θα αλλάξουν. Σε μια βδομάδα το πολύ, τα λούσα, τα στολίδια θα έχουν πάει στο πατάρι ή ακόμη χειρότερα στα σκουπίδια.

Τα λαμπάκια θα έχουν σβήσει και ο φωτισμός στους δρόμους δεν θα είναι αρκετός για να μας φωτίσει. Ειλικρινά, έχετε ποτέ νιώσει την «αλλαγή»; Σας «μπήκε» ποτέ ευχάριστα; Γιατί η αίσθηση είναι μάλλον δυσάρεστη. Τι κρατάμε από την αλλαγή του χρόνου τότε; Τα ξέφρενα γλέντια; Αυτά γίνονται και σε περιόδους που δεν έχουμε γιορτές, κυρίως σε μη προγραμματισμένες καταστάσεις. Όταν προγραμματίζουμε κάτι, φορούμε τα καλά μας ή μάλλον τα ψεύτικά μας και συμπεριφερόμαστε όπως πρέπει να συμπεριφερθούμε. Τι άλλο κρατάμε από τις γιορτές; Τις φιλανθρωπίες αυτές που γίνονται κάθε πρωτοχρονιά γιατί τις υπόλοιπες μέρες του χρόνου κανείς δεν χρειάζεται την ανθρώπινη βοήθεια… Αν και έχω αρχίσει να αμφιβάλω για τον ορισμό «ανθρώπινη».

Η μελαγχολία των γιορτών είναι ένα φαινόμενο που συναντάται σε πολλούς ανθρώπους. Οι προσδοκίες καταρρέουν με το που συνειδητοποιείς πως η πρωτοχρονιά δεν θα σου αλλάξει τη ζωή σε τίποτα, το μόνο που έχει είναι να σου προσθέσει άλλο ένα χρόνο στην πλάτη! Δε θα σου αλλάξει τίποτα αν εσύ πρώτα δεν αλλάξεις! Από μόνο του τίποτα δε γίνεται! Η νέα χρονιά σηματοδοτεί κάτι καινούργιο, το τέλος του παλαιού χρόνου και την αρχή των καινούργιου. Σου δίνει την αφορμή, στο χέρι σου είναι να αναλάβεις από κει και πέρα. Κι όσο και να μη μου αρέσει όλο αυτό το πανηγύρι που γίνεται με τα Χριστούγεννα, η αλλαγή του χρόνου μ’ ενθουσιάζει!

https://enallaktikidrasi.com/2016/12/krata-mesa-giorti/

Μου αρέσει πολύ γιατί είναι μια ένδειξη πώς η ζωή προχωράει, είναι μια ευκαιρία να κάνουμε σκέψεις γύρω από τον εαυτό μας, τι έγινε, πώς ζήσαμε, πώς αλλάξαμε, τι κάναμε και τι δεν κάναμε καλά, να προγραμματίσουμε τα επόμενα βήματά μας, να κάνουμε πάλι σχέδια κι όνειρα. Τέτοιες ημέρες δεν γιορτάζουμε τις ψεύτικες υποσχέσεις για αλλαγή. Γιορτάζουμε την ελπίδα για αλλαγή και την πίστη πως κάποια στιγμή τα πράγματα θα αλλάξουν επειδή το θέλουμε εμείς! Οι γιορτές σημαίνουν να έχουμε την καρδιά καλά σφιγμένη, να την κρατάμε όσο πιο παγωμένη μπορούμε για να μην αισθανθεί την κακομοιριά που υπάρχει ολόγυρα.

Να μην χρειαστεί να δει πιο πέρα από το εγώ της και την αυτοπροβολή της γιατί τα στολίδια στο μπαλκόνι είναι το μόνο φως που μοιάζει να βγάζει. Αυτός είναι ο λόγος που όταν έρχεται η ώρα να βγουν τα λαμπάκια από την πρίζα την τσακίζει την καρδιά ένα σφίξιμο δυνατό, γιατί με το που θα σβήσουν η καρδιά νεκρώνει, μελαγχολεί. Όχι γιατί οι γιορτές τελείωσαν, οι γιορτές πότε δεν τελειώνουν, μέσα μας ζουν. Μελαγχολεί, γιατί δεν έχει εδώ και καιρό δικό της φως να βγάλει…

Κι όταν τελειώσουν οι γιορτές να κρατά ο καθένας μέσα του την γιορτή για όλη τη ζωή του, και το νόημα της να το γυρεύει στα έργα τα δικά του κι όχι στα αποφθέγματα διδάγματα τρίτων που θα γεμίσει στον τοίχο σου στο fb στις αρχές και το τέλος των ημερολογιακών εορτών. Ούτε και στα λόγια τα περίτεχνα ανθρώπων που μένουν μόνο στα λόγια μα να κοιτά κάθε λεπτό και κάθε ώρα του χρόνου τι φως βγάζει η δική του καρδιά… Χρόνια πολλά και καλά με υγεία και αγάπη σε όλο τον κόσμο.

Θοδωρής Γιαννόπουλος

Συγγραφέας Θοδωρής Γιαννόπουλος

Κάθε κύμα είναι ένας ψίθυρος της θάλασσας, ένα αιώνιο τραγούδι γραμμένο σε μια παρτιτούρα που μόνο η καρδιά μπορεί να διαβάσει. Μελωδία που ταξιδεύει σε μακρινούς τόπους, με ανθρώπους τόσο διαφορετικούς μα συνάμα τόσο ίδιους. Στην απλότητα της θάλασσας χάνεσαι, αντικρίζοντας τα κρυφά συναισθήματα. Στον απέραντο γαλάζιο ορίζοντα που κερνά, τα μάτια μεθάνε, και για όσο διαρκεί η μέθη το μυαλό αγκαλιάζει τη καρδιά.

Ιστοσελίδα
Δείτε όλα τα άρθρα

Λάβετε τα άρθρα που σας ενδιαφέρουν στο e-mail σας

Διαβάστε επίσης
Έχω κάνει ήδη LIKE. Μην μου το ξαναδείξετε